11 Μαρ 2018

Ν. Λυγερός: Το Νερό ως Πηγή Ζωής. Αν σκεφτείς πόσο σπάνιο είναι το νερό (Βίντεο)


Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου

Σαν τη φλούδα
της Γης είμαστε
κι εμείς
αλλά ποιος
το προσέχει
όταν υπάρχει
κρίση και θέμα
επιβίωσης
όμως το νερό
είναι πηγή ζωής
σε κάθε περίπτωση
για το μέλλον
των ανθρώπων.

Αν σκεφτείς
πόσο σπάνιο
είναι το νερό
και πολύτιμο
για τη φύση
κι όχι μόνο
για τον άνθρωπο
τότε θα προσέχεις
και τις επιπτώσεις
της δράσης σου
στο περιβάλλον
γιατί οι κινήσεις
γίνονται πράξεις
ακόμα κι όταν είναι
αρνητικές
για την Ανθρωπότητα.

Ν. Λυγερός: Το Νερό ως Πηγή Ζωής. Ανθρώπινη πολυκυκλικότητα νερού (Βίντεο)

Ανθρώπινη πολυκυκλικότητα νερού - Ν. Λυγερός 

Όταν συνειδητοποιούμε ακόμα και στο πρακτικό επίπεδο την έννοια της πολυκυκλικότητας του νερού και ξεφύγουμε από το κοινό πλαίσιο του κύκλου του νερού, τότε βλέπουμε ότι δεν πρόκειται απλώς για μια απλή επανάληψη δεδομένων και γεγονότων, διότι υπάρχει πάντα μια τροποποίηση που αλλάζει τα πάντα επειδή η διαφορά κάνει τη διαφορά ακόμα κι αν στην αρχή είναι απειροελάχιστη και οι περισσότεροι δεν την εντοπίζουν όχι μόνο λόγω έλλειψης ειδικών γνώσεων αλλά και απουσίας ενισχυμένου φιλοσοφικού υποβάθρου που επιτρέπει μια ερμηνεία που οδηγεί σε μια έξυπνη και στρατηγική διαχείρηση του σπάνιου και του πολύτιμου επειδή ξέρουμε ότι είναι πηγή ζωής και θεμελιακό στοιχείο για το μέλλον της Ανθρωπότητας. 

Για αυτό τον λόγο η ανθρώπινη παρέμβαση πάνω στον κύκλο του νερού δημιουργεί στην πραγματικότητα μια ανθρώπινη πολυκυκλικότητα του νερού επειδή με τη χρήση της υπάρχει μια προστιθέμενη αξία για την Ανθρωπότητα και κατά συνέπεια και για την ίδια τη Φύση, αφού είναι το φυσιολογικό της πλαίσιο για τη συνέχεια της δράσης και της εξέλιξής της. Το νερό δεν πρέπει να το σκεφτούμε μόνο τοπικά ή ολικά αλλά ολιστικά, διότι είναι το νερό της Ανθρωπότητας και της Φύσης κι όχι μόνο η πηγή ενός τόπου. 

Έτσι πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας την ουρά της παρέμβασής μας διότι λόγω συνέχειας της πολυκυκλικότητας θα είναι οι αρχικές συνθήκες του επόμενου κύκλου. Η χρήση του νερού σε ανθρώπινο επίπεδο είναι όχι μόνο μια επιμήκυνση του αρχικού κύκλου αλλά και η δημιουργία ενός κομβικού σημείου όπου γίνεται η διαδικασία της προστιθέμενης αξίας. 

Έτσι δεν υπάρχει λόγος να είναι ουδέτερη η παρέμβαση αφού είναι δυνατόν να είναι θετική. Διότι είναι ικανή να λειτουργήσει ως φίλτρο που καθαρίζει το νερό όπως γίνεται παραδείγματος χάρη με τη χρήση της φυσικής αποτοξίνωσης μέσω του ζεόλιθου. 

Το νερό στην έξοδό του δεν πρέπει να είναι πιο επιβαρυμένο αλλά μπορεί να είναι και καλύτερο επειδή η επεξεργασία του το καθαρίζει από ρύπους που αγνοούσαμε παλαιότερα λόγω έλλειψης οργάνων μέτρησης. 

Έτσι τώρα που έχουμε αυτή την δυνατότητα πρέπει να την υλοποιήσουμε ακόμα κι αν φαίνεται αδιανόητη γι' αυτούς που έχουν μία γραμμική προσέγγιση των πραγμάτων.

Με τους σπόρους
μπορείς να δεις
το μέλλον των φυτών
αλλά και των δέντρων
κατά συνέπεια
η ανθρώπινη
παρέμβαση
είναι κι ένας τρόπος
έξυπνος να ελέγξει
η φύση την ίδια της
την εξέλιξη
αφού μεγιστοποιεί
τη στρατηγική
της επιλογής
για το περιβάλλον.

"Το Νερό ως Πηγή Ζωής". Γιορτή Σπόρων και Αυτάρκειας


Ομιλία του Ν. Λυγερού με θέμα: "Το Νερό ως Πηγή Ζωής". Γιορτή Σπόρων και Αυτάρκειας. Ηράκλειο, αίθουσα Ανδρόγεω. Σάββατο 10 Μαρτίου 2018, ώρα: 18.00 - Αφίσα


Κλικ στην εικόνα ή τον σύνδεσμο για να δείτε τα Video.







Στην πολιορκία
το πρώτο μέλημα
των πολεμιστών
είναι πάντα
το νερό
διότι όσες
δυνάμεις
και να έχεις
χωρίς νερό
δεν αξίζουν
τίποτα αφού
θα αναγκαστείς
να παραδοθείς
ακόμα
κι οπλισμένος
στον εχθρό.

"Το Νερό ως Πηγή Ζωής". Γιορτή Σπόρων και Αυτάρκειας

50 χώρες από τις 188 μετά το 2015 θα αντιμετωπίσουν το φαινόμενο της λειψυδρίας
Γίνεται πόλεμος για πυρηνικά, για πετρέλαιο, για χρυσάφι. Πολύ σύντομα όμως, αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις επιστημόνων περί μείωσης των υδάτινων πόρων κατά το ήμισι μέχρι το 2050 στη Μέση Ανατολή, οι λαοί της περιοχής θα πολεμήσουν για το νερό!

Αυτό επισημάνθηκε μεταξύ άλλων σε συνέδριο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη. Επιπλέον, σύμφωνα με έρευνες ειδικών επιστημόνων, 50 χώρες από τις 188 μετά το 2015 θα αντιμετωπίσουν το φαινόμενο της λειψυδρίας και σε πολλές περιοχές θα ξεκινήσει και η λεγόμενη ερημοποίηση.

46 χώρες κινδυνεύουν με πόλεμο και 56 με πολιτική αστάθεια εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών!

Ήδη, πάνω από το μισό του πληθυσμού στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στη Μοζαμβίκη και στη Παπούα-Νέα Γουινέα, δεν έχει πρόσβαση σε βελτιωμένες πηγές πόσιμου νερού.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα μάλιστα στοιχεία της UNISEF, περίπου 1.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από διαρροϊκές ασθένειες που συνδέονται με το επισφαλές πόσιμο νερό, την ανεπαρκή αποχέτευση ή τις κακές συνθήκες υγιεινής.

Όπως εκτιμά η UNICEF, μόνο στην Αφρική οι άνθρωποι δαπανούν 40 δισεκατομμύρια ώρες κάθε χρόνο περπατώντας μόνο για τη συλλογή νερού.

Θετικό είναι το γεγονός ότι είναι μεγάλη η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην εξασφάλιση πόσιμου νερού. Περίπου 2,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι απέκτησαν πρόσβαση σε βελτιωμένες πηγές πόσιμου νερού από το 1990.

Η Υποσαχάρια Αφρική, η περιοχή με τη χαμηλότερη κάλυψη το 1990 βελτιώνει την πρόσβαση σε πόσιμο νερό με το ρυθμό 50.000 ατόμων την ημέρα από το 2000. Παρ’ όλα αυτά 325 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Μεγάλος είναι ο αριθμός και στην Κίνα (112 εκατομμύρια) και στην Ινδία (92 εκατομμύρια).


Πόλεμος για το νερό

Το πρόβλημα είναι έντονο και στη γειτονιά μας, ιδίως στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία, χάρις στα δύο μεγάλα ποτάμια, τον Τίγρη και τον Ευφράτη, που πηγάζουν από τα εδάφη της και τα τεράστια φράγματα που κατασκευάζει, προαλείφεται για περιφερειακή δύναμη στην περιοχή.

Το Πακιστάν βρίσκεται πιο κοντά από κάθε άλλη χώρα της Μέσης Ανατολής σε ένα πρόβλημα που ταλανίζει εδώ και χρόνια τα 2/3 των πληθυσμών της Αφρικής.

Για την ακρίβεια από τα περίπου 80 εκατομμύρια εκτάρια που είναι το Πακιστάν, τα 20 είναι καλλιεργήσιμα και τα 16 εκατομμύρια βασίζονται σε αρδευτικά κανάλια για νερό.

Το ζήτημα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο μετά και την έξαρση της διαμάχης της χώρας με την Ινδία. Το 1960 οι δύο χώρες είχαν υπογράφει συμφωνία για το ποιοι ποταμοί ανήκουν στην δικαιοδοσία της κάθε μίας.

Όμως η Ινδία αντιμετωπίζει ζήτημα επιβίωσης σε πολλές περιοχές λόγω έλλειψης νερού, ξέφυγε από τα συμφωνηθέντα και άρχισε να εκμεταλλεύεται τους ποταμούς που η συμφωνία κατοχύρωνε στο Πακιστάν, δηλαδή τους Τσενάμπ,Τζέλουμ και τον Ινδό ποταμό που βρίσκονται στα νοτιοανατολικά της χώρας.

Και η κατάσταση με την Ινδία ανακύπτει στα ζητήματα διπλωματίας από το 1980 και μετά σχεδόν κάθε διετία. Το Πακιστάν απειλεί να απευθυνθεί στην Παγκόσμια Τράπεζα που ήταν εγγυήτρια της συμφωνίας το 1960.

South-Sudan

Η Ινδία από την πλευρά της θεωρεί πως το Πακιστάν είναι η μοναδική χώρα που αρνείται να συνεργαστεί με την SAARC που είναι κάτι σαν την Ε.Ε. με τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, όπως Νεπάλ, Αφγανιστάν, Μπανγκλαντές, Μπουτάν. Φυσικά η κατάσταση ως προς το νερό στις χώρες αυτές δεν είναι πρωτόγνωρη ούτε σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αν εξαιρέσουμε τις χώρες της Αφρικής, ιδίως της υποσαχάριας (στη Νιγηρία η έλλειψη νερού σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από την Μπόκο Χαράμ), τον ίδιο μελλοντικό φόβο αντιμετωπίζει και η Λατινική Αμερική, με πρώτο και καλύτερο το Σάο Πάολο στη Βραζιλία.

Τα εκατομμύρια κάτοικοι της βρίσκονται στο κατώφλι μιας περιόδου που ίσως θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και επαναστάσεις. Όπως τονίζει στο New Yorker το νερό δεν πρόκειται να εξαφανιστεί, ούτε γενικά εξαφανίζεται. Απλώς μετατοπίζεται. Το πρόβλημα είναι ότι εκεί που πηγαίνει συναντάει τρεις φορές μεγαλύτερο πληθυσμό απ' ότι την προηγούμενη φορά. Για την ακρίβεια για κάθε έναν άνθρωπο που γεννιέται σε μια περιοχή, μειώνεται η ποσότητα του νερού κατά το 1/6.


Ένα άλλο ζήτημα, είναι η μόλυνση του νερού. Η βιομηχανική λειτουργία και τα απόβλητα αυξάνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, επομένως οι πιθανότητες σε πολλές περιοχές του κόσμου, όπου οι κάτοικοι τους θεωρούνται «λιγότερο σημαντικοί» για τα οικονομικά συμφέροντα της Δύσης, το νερό να μην είναι πόσιμο έχουν αυξηθεί κατά 70%. Παράλληλα, η αστικοποίηση χωρών κολοσσών όπως η Ινδία, θα οδηγήσουν σε μεγάλη εκβιομηχανοποίηση, άρα πολλαπλασιασμό των βιομηχανικών αποβλήτων.

Μέχρι το 2050, όταν ο πληθυσμός της Γης θα έχει φτάσει τα 9 δις, με πάνω από τους μισούς να καταναλώνουν πρωτεΐνη, τότε θα χρειάζεται η τριπλάσια ποσότητα νερού. Πώς θα βρεθεί;

Η Ρατζέντρα Παχαούρι, προεδρεύουσα του παγκόσμιου οργανισμού International Panel on Climate Change δήλωσε σε πρόσφατη συνεδρίαση: «Δυστυχώς ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει τι πρόκειται να αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον όσον αφορά το νερό. Μιλάμε για κοινωνικές κρίσεις».


Η Καθιέρωση της ημέρας

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό καθιερώθηκε στη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ σχετικά με το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο Ντε Ζανέιρο της Βραζιλίας το 1992. Τη σχετική απόφαση πήρε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 22 Δεκεμβρίου του 1992, που όρισε την 22α Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό.

Το Νερό, ο επονομαζόμενος και λευκός χρυσός, πηγή ζωής για τον άνθρωπο, βρίσκεται ανισομερώς κατανεμημένο στον πλανήτη.

Το 1/6 του πληθυσμού της γης, δηλαδή πάνω από 1 δισεκατομμύριο ψυχές, δεν έχουν πρόσβαση σε υδάτινες πηγές.

1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι πίνουν νερό από μη ασφαλείς πηγές.

2,5 δισεκατομμύρια στερούνται και των πλέον βασικών συνθηκών υγιεινής.

400.000.000 εκατομμύρια παιδιά, σχεδόν το 1/5 των παιδιών του κόσμου, στερούνται ακόμη και την ελάχιστη ποσότητα καθαρού νερού που χρειάζονται για να ζήσουν.

5 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από ασθένειες σχετιζόμενες με μολυσμένα ύδατα, 10 φορές περισσότεροι από αυτούς που σκοτώνονται κάθε χρόνο σε πολέμους.

300 σημεία σ’ όλο τον πλανήτη είναι δυνητικά πεδία συγκρούσεων σχετικά με το νερό, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Η UNICEF καλεί και φέτος τους πολίτες να συμμετάσχουν μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το hashtag #wateris στην αύξηση της ευαισθητοποίησης σχετικά με το θέμα και την ανάδειξη των δεινών των συνανθρώπων που εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να στερούνται το πόσιμο νερό. 4news.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: