6 Φεβ 2014

Η σύμβαση και η αξία του Αλτρουϊσμού (Οι σκοποί του ιδρύματος Αλτρουισμός)



Κείμενα Opus of N. Lygeros: Prosfyges
Επιμέλεια, έρευνα Σοφία Ντρέκου

Η σύμβαση του Αλτρουϊσμού


Ο αλτρουισμός, αυτή η ηθική αρχή που δηλώνει την ανιδιοτελή μέριμνα για τους άλλους, αυτή η συνειδητή άρνηση του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του συλλογικού, είναι μια δυσνόητη έννοια για πολλούς.

Ιδιαίτερα σ’ ένα σύστημα μαζικής δημοκρατίας όπου ο καθένας είναι άγνωστος για τους άλλους, πώς να επινοηθεί ο αλτρουισμός;

Ενώ η λέξη φιλοξενία είναι εντελώς συνηθισμένη, είναι ενδεικτικό ότι η λέξη αλτρουισμός δεν είναι ελληνικής προέλευσης και ότι η μόνη λέξη που σχετίζεται μ’ αυτήν την έννοια και είναι θετικότατη σε άλλες γλώσσες και που είναι ελληνικής προέλευσης, η εμπάθεια, έχει μια αρνητική έννοια στα ελληνικά

Κι αν πιστεύουμε στις ρηξικέλευθες ιδέες του Ludwig Wittgenstein (Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν) και θυμηθούμε «Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του μυαλού μου. Οι γνώσεις μου περιορίζονται σε ό,τι μπορώ να αποτυπώσω λεκτικά», καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η διαδικασία της επινόησης της λέξης αλτρουισμός.

Η λεκτική δυσκολία προκαλεί μια γνωστική δυσκολία στο κοινό που δεν γνωρίζει τα νοητικά σχήματα αυτής της ηθικής αρχής. Γι’ αυτόν τον λόγο, η φυσιολογική ανταπόκριση στον αλτρουισμό δεν είναι πρώτα θετική, μα ερωτηματική. Η θετική πράξη δεν είναι επαρκής. 

Πάντα υπάρχει η ερώτηση: Γιατί το κάνετε αυτό; Λες και αυτό που είναι δυσνόητο να είναι αναγκαστικά επικίνδυνο. Η μόνη απάντηση στον λόγο της ύπαρξης του αλτρουισμού είναι: η ανάγκη.

Το ίδρυμα αλτρουισμός γεννήθηκε από την ανάγκη των προσφύγων και των προσφυγών. Για μια εν δυνάμει ευρωπαϊκή χώρα, η μόνη δικαιοσύνη είναι ευρωπαϊκή. Και η μόνη νομική λύση του Κυπριακού δεν μπορεί παρά να είναι ευρωπαϊκή. 

Μόνος κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τον εαυτό του, μπορεί όμως να μην κάνει τίποτα για τον άλλο. Αν ο καθένας βοηθήσει τον άλλο, τότε έμμεσα θα ενισχύσει και τη δική του περίπτωση και συνολικά η ομάδα ανθρώπων δημιουργεί ένα έργο ουτοπικό για τον καθένα. 

Με την ίδια ιδέα, ένας δικηγόρος απομονωμένος δεν μπορεί να πράξει ένα εθνικό έργο, ενώ μια ομάδα δικηγόρων μπορεί κάλλιστα να το κατορθώσει.

Συνεπώς, η σύμβαση του ιδρύματος είναι αναγκαστική, αν πράγματι θέλουμε να προσφέρουμε στην πατρίδα μας. Και γενικά η ανταπόκριση των δικηγόρων ήταν και είναι πολύ θετική, διότι μέσω του ιδρύματος μπορούν όντως να προσφέρουν κάτι το πολύτιμο στην κοινωνία. 

Τώρα το ελάχιστο, σχεδόν συμβολικό, κόστος κάθε προσφυγής και η κατάρριψη του ποσοστού, επιτρέπει στον καθένα να ενεργοποιηθεί δίχως εμπόδια. Αν εμείς οι ίδιοι δεν βοηθήσουμε την κοινωνία μας, με ποιο δικαίωμα προσδοκούμε και διεκδικούμε την εξέλιξη των πραγμάτων;

Το Κυπριακό δεν θα λυθεί μόνο του! Τώρα ο καθένας έχει ένα ρόλο να παίξει σ’ αυτόν τον αγώνα. Κάθε άτομο με την προσφυγή του λέει: Κι εγώ ανήκω σ’ αυτόν τον λαό. Βέβαια πολλοί θα πουν ότι οι πρόσφυγες θα το κάνουν τώρα για προσωπικό συμφέρον, όμως ο αλτρουισμός είναι θέμα αθωότητας, όχι αγιότητας. 

Όταν είσαι φυλακή και κάποιος σπάσει τα σίδερά σου, πρέπει να δραπετεύσεις. Κάθε δραπέτης είναι και μια ήττα για τη φυλακή. Αν μπορείς να βοηθήσεις κι άλλους, ακόμα καλύτερα. Σημασία έχει όμως να το κάνει ο καθένας που μπορεί.

Όπως η νοημοσύνη είναι η πάλη της ανάγκης εναντίον της τύχης, ο αλτρουισμός είναι η αναγκαία επίπτωσή της. Σε κατάσταση κρίσης, η νοημοσύνη γίνεται στρατηγική, ο αλτρουισμός, ίδρυμα και η σύμβαση του αλτρουισμού, δύναμη δικαιοσύνης.




Οι στόχοι του ιδρύματος ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΣ Ν. Λυγερός

Η αρχική ιδέα του ιδρύματος προήλθε από την ανάγκη διευκόλυνσης Κυπρίων στη διαδικασία προσωπικής προσφυγής. Και η βασική ιδέα είναι ότι μια μαζική και οργανωμένη προσφυγή έχει λιγότερο κόστος όσον αφορά στο οικονομικό και το δικηγορικό. Η κριτική μάζα του ιδρύματος επιτρέπει μια μοναδική ολική επαφή με δικηγορικά γραφεία, πράγμα το οποίο εξασφαλίζει μια συνέχεια στη διαδικασία της προσφυγής που είναι εξ ορισμού μακρόχρονη. Η ύπαρξη του ιδρύματος προσφέρει μεγάλες δυνατότητες τόσο για το άτομο όσο και για την κυπριακή κοινωνία διότι αποτελεί έναν κρίκο σύνδεσης μεταξύ ατόμου και κράτους. Το κόστος μιας προσφυγής μπορεί να είναι ένα εμπόδιο και γι’ αυτό η μαζικοποίηση της προσφυγής σε συνδυασμό με τη δομή του ιδρύματος αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα για τη μείωσή του.

Η λειτουργία του ιδρύματος είναι απλή. Σε κάθε άτομο που επέλεξε να κάνει μια προσφυγή κι έχει ανάγκη από οικονομική στήριξη, προσφέρει τη βοήθεια του. Τα κριτήρια είναι αντικειμενικά και γενικά έτσι ώστε να είναι εύκολα κατανοητά από τον καθένα. Η προσφυγή μπορεί βέβαια να γίνει σε διαφορετικούς τομείς: μη απόλαυση περιουσίας, αποζημίωση, θέμα αγνοουμένου. Ο σκοπός του ιδρύματος είναι ανεξάρτητος από συγκεκριμένες προσφυγές και ειδικούς στόχους. Σημασία για το ίδρυμα δεν έχει το προσωπικό ενδιαφέρον του ατόμου μα η ύπαρξη της προσφυγής και η ανάγκη βοήθειας. Μ’ αυτόν τον τρόπο κάθε άτομο δεν είναι απομονωμένο σε μια περίπλοκη και μακρόχρονη διαδικασία. Κι ακόμα και οι έρευνες για προσωπικά στοιχεία γίνονται ευκολότερα μ’ ένα μαζικό και οργανωμένο σύστημα π.χ. πρόσφυγες μπορεί να είναι από το ίδιο χωριό ή άλλοι να έχουν περιουσίες στις ίδιες περιοχές ή αγνοούμενοι να ανήκουν στο ίδιο τάγμα...

Αν και το κυριότερο πλαίσιο δράσης είναι το θέμα των προσφυγών, το ίδρυμα ασχολείται και με τη στήριξη διαφόρων προσωπικών πρωτοβουλιών προς όφελος του κοινωνικού και πολιτιστικού στοιχείου του κυπριακού λαού. Η λειτουργικότητα του συστήματος είναι θελητά μια ανοιχτή δομή για να προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία δράσης. Διότι η ανάπτυξη της κυπριακής δημιουργίας σ’ ένα νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο είναι από μόνη της ένας στόχος. Αυτό το πλαίσιο αποτελείται από τον εκπαιδευτικό και ερευνητικό τομέα (ειδικές ανάγκες ενός σχολείου, ειδικά μαθήματα σ’ ένα λύκειο, σεμινάρια,...), τον καλλιτεχνικό τομέα (καταγραφή παραδοσιακού υλικού, θεατρικά έργα,...), τον ιστορικό τομέα (μουσεία, εκθέσεις,...), τον γλωσσικό τομέα (λεξικά, γραμματική, κυπριακά έργα...) κλπ.

Τελικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι στόχοι του ιδρύματος ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΣ δεν είναι μόνο ανθρωπιστικοί, μα απλώς ανθρώπινοι. Σε μια κοινωνία όπου όλα είναι θέμα δύναμης και οικονομίας πρέπει να προωθηθεί το ανθρώπινο στοιχείο. Πρέπει πρώτα να προστατεύσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα κι ύστερα όταν οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να προωθήσουμε τις δημιουργίες τους και τις διαφορές τους, πράγματα τα οποία αποτελούν τα μόνα πλούτη μιας ανθρωπότητας που θα υπάρξει μόνο και μόνο χάρη στη νοημοσύνη του αλτρουισμού.

Ο τελευταίος κόσμος

Τα κατεχόμενα νησιά
των πεθαμένων ποιητών
Οι άνθρωποι η μοναξιά
και το ξεχείλισμα στιγμών
ξενιτεμένα τείχη
αρματωμένα χέρια
σημαδεμένη τύχη
σπασμένα καλοκαίρια
Το πεπρωμένο της φωτιάς, 

Οι σκοποί του ιδρύματος Αλτρουισμός

Χωρίς να απεμπολείται ο κύριος σκοπός και ο στόχος όλων των εκτοπισμένων και ιδιοκτητών τουρκοκατεχόμενων περιουσιών ο οποίος δεν είναι άλλος από την επιστροφή των Κυπρίων στις πατρογονικές εστίες και στις περιουσίες τους οι κύριοι σκοποί του Ιδρύματος, που είναι υπερκομματικοί, ανθρωπιστικοί και κοινωφελείς είναι:

Α) Η προαγωγή, προάσπιση, στήριξη, αναγνώριση, κατοχύρωση, σεβασμός, εγγύηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων όπως αυτά απαριθμούνται και περιγράφονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, και τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Β) Η διευκόλυνση των Κυπρίων στη διαδικασία προσωπικών προσφυγών στο Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για καταπάτηση των ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων που δημιουργήθηκαν μετά την Τουρκική εισβολή του 1974.

Γ) Η διαμόρφωση, η διατύπωση και η υποβολή εισηγήσεων προς την κρατική εξουσία, την νομοθετική εξουσία, τους διεθνείς οργανισμούς για την προαγωγή και υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δ) Η με κάθε νόμιμο τρόπο προσπάθεια και ενέργεια για την προαγωγή, προάσπιση, στήριξη, αναγνώριση, κατοχύρωση, σεβασμό, εγγύηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως περιγράφονται πιο πάνω, και η συνεργασία με οποιαδήποτε νόμιμη αρχή, οργάνωση, σωματείο, σύνδεσμο, πρόσωπα του εσωτερικού ή και του εξωτερικού για την εξυπηρέτηση των πιο πάνω σκοπών.

Ε) Η προσφορά στον πολιτισμό και στην εκπαίδευση της Κύπρου.

Ειδικότερα τώρα που υπάρχει επικοινωνία με τα κατεχόμενα, το Δ. Συμβούλιο του Ιδρύματος προωθεί συγκεκριμένα έργα εξωραϊσμού και ευπρεπισμού κοιμητηρίων, εκκλησιών, χώρων λατρείας και μνημείων και των δύο κοινοτήτων τόσο στα κατεχόμενα όσο και στις ελεύθερες περιοχές.

Για να διευκολύνει τη διαδικασία και να βοηθήσει όσους πολίτες προσκρούουν στο ψηλό οικονομικό κόστος που απαιτείται για μια τέτοια ενέργεια, το Ίδρυμα έχει συμβληθεί με δικηγόρους, μειώνοντας το κόστος κάθε προσφυγής στις £500. Επικοινωνήστε μαζί μας

ΘΕΜΑΤΑ: Αλτρουισμός - ΕΔΑΔ - Κ4 - Έργα Ιδρύματος - Εκδηλώσεις Ιδρύματος - Τύπος-ΜΜΕ - Άρθρα - Ποιήματα - Διάλογοι - Αποφάσεις - Σύνδεσμοι - Ανθρώπινα Δικαιώματα - Επικοινωνήστε μαζί μας - Συνεντεύξεις

Διοικητικό Συμβούλιο: Νίκος Λυγερός Ιδρυτής, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου, Ερευνητής, Πανεπιστήμιο Λυών (Βιογραφικό βλ. ΕΔΩ)

Το εκκλησάκι της μητσειάς - Ν. Λυγερός

Κάτω από τη γαλάζια πληγή του ουρανού,
τα δάκρυα της θάλασσας και του βουνού
και το λευκό της Κυριακής
έγιναν μικρός σταυρός
και το εκκλησάκι της μοναξιάς
που δε χωρεί παρά μόνο μια ψυχή
ο τάφος σου.


Έργο μνήμης - Ν. Λυγερός

Δίχως έργο μνήμης δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική συμφιλίωση διότι ο καθένας έχει τις ανοιχτές του πληγές. Η επιστροφή πρέπει να γίνει με τη μνήμη. Όποιος δε θυμάται είναι καταδικασμένος να ξαναζήσει τους πόνους. Και για να το μάθουν οι ζωντανοί πρέπει να τους βοηθήσουν οι νεκροί. Μόνο εκείνοι που γνώρισαν το θάνατο μπορούν να εξηγήσουν τη ζωή και τη σημασία της. Για να ζήσουμε μαζί πρέπει να θυμηθούμε τους νεκρούς μας μαζί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το έργο μνήμη του ιδρύματος αλτρουισμός θ'αρχίσει με τα κοιμητήρια των δύο κοινοτήτων.

Το πρόγραμμα Κύπρος Ανέστη συμπεριλαμβάνει την ακριβή καταγραφή των τάφων των κοιμητηρίων του Λευκονοίκου και της Κοφίνου. Σ'αυτή τη φάση θα βοηθήσουν και οι πιο μεγάλοι που αποτελούν τη ζωντανή μνήμη των παλαιών κατοίκων των χωριών. Κι εφόσον οι δήμαρχοι των δύο κοινοτήτων δέχθηκαν πολύ θετικά το πρόγραμμά μας θα υπάρχει και μια τοπική βοήθεια στην αναστήλωση των κοιμητηρίων. Ο συνδυασμός των δύο που είναι τώρα εφικτός μας επιτρέπει μια άμεση εκκίνηση των έργων. Έτσι αν έχετε γνωστούς σας που μπορούν να βοηθήσουν στην ιστορική καταγραφή, σας παρακαλούμε να έρθετε σε άμεση επαφή με το ίδρυμά μας. Διότι όπως το είδαμε από τις πρώτες μας επισκέψεις μερικοί τάφοι έχουν εξαφανιστεί εντελώς ή δεν υπάρχει πια σταυρός με το όνομα του μακαρίτη.

Προσπάθειες ανάλογες θα γίνουν και σε άλλα κοιμητήρια αλλά και σε εκκλησίες διότι και οι πρώτες μας επαφές με τον πρόεδρο των αρχιτεκτόνων στα κατεχόμενα μας εξασφάλισαν τη συμμετοχή του σε όλα τα πολιτιστικά θέματα. Και η τοιχογραφία του Αρχάγγελου π.χ. θα είναι από τις πρωτεραιότητες μας σ'αυτόν τον τομέα.

Η μνήμη μας πληγώθηκε σε πολλά μέρη. Τώρα όμως μπορούμε όχι μόνο να την παρηγορήσουμε αλλά και να την κάνουμε να ζήσει και πάλι. Τώρα με την ανάλυση της τωρινής κατάστασης μπορούμε να προτείνουμε συγκεκριμένα πράγματα. Διότι ότι ήταν αφηρημένο και κάπως ξεχασμένο ανήκει και πάλι στον κόσμο μας. Δεν πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία στον εισβολέα να μας κατηγορήσει ότι δεν νοιαζόμαστε για την υλική μας μνήμη. Πηγαίνοντας, γράφοντας και επισκευάζοντας δημιουργούμε ένα πλαίσιο και ανθρώπινο και πολιτιστικό που αποτελεί μια πρακτική βάση για μεταγενέστερες επαφές που θα διαμορφώσουν την τωρινή κατάσταση. Δουλεύοντας μαζί για το παρελθόν μας, δημιουργούμε μια κοινή μνήμη για το μέλλον.

Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τη μνήμη ενός λαού που παλεύει για να διατηρήσει τη μνήμη του και για να δημιουργήσει το μέλλον του. Τοπικά καμιά αλλαγή δε φαίνεται ενώ ολικά σε όλα τα κατεχόμενα ο λαός μας δίνει μια νέα ζωή στη γη μας. Κάθε ανάσα, κάθε φωνή, κάθε κερί είναι μια κίνηση συμφιλίωσης. Κάθε κίνηση ταράζει τα τείχη της ντροπής που πρέπει να πέσουν. Το έργο της μνήμης είναι ικανό να προκαλέσει όχι μόνο συναισθηματικό κίνημα μα έναν πραγματικό σεισμό. Το κατοχικό καθεστώς με μια κίνηση στρατηγικής θυσίας προσπαθεί να διασώσει τα ερείπια της εισβολής κάτω από την πίεση της Ευρώπης. Κι αν θέλουμε πραγματικά την κατάρρευσή του πρέπει όχι πια να περιμένουμε παθητικά μα να δημιουργούμε δυναμικά !

Τα ζωντανά νεκροταφεία - Ν. Λυγερός

Σαν πέρασαν τα χρόνια της νεκρής μνήμης,
τα μέρη που έζησαν οι γονείς μας
αγάπησα και πάλι.

Σαν πέρασαν τα χρόνια της πικρής λήθης,
στα μέρη που έσβησαν τα παιδιά μας
ανέβηκα και πάλι.

Το πέρασμα του χρόνου όμως
δε μ'άφησε να δω παρά
τα ζωντανά νεκροταφεία.





Νοητικό μοντέλο τού αλτρουισμού - Ν. Λυγερός

Αλτρουισμός, Ομορφιά, Ζωή (Feutre sur cahier) (από εδώ)

Γεγονός: Η ενσυναίσθηση είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της ακραίας νοημοσύνης.
Θέση: Η νοημοσύνη είναι σφαιρική, ενιαία και πρωτεϊκή.

Συμπέρασμα: Η νοημοσύνη παρατηρούμενη σε τοπικό επίπεδο φαίνεται πολλαπλή.

Φαινόμενο Χαμαιλέων: Η πρωτεϊκή όψη της νοημοσύνης, προπάντων όταν εκείνη είναι εφοδιασμένη με μία πολύπλοκη δομή σκέψης, της επιτρέπει να δημιουργεί νοητικά μοντέλα που προσποιούνται την πραγματικότητα άλλων. Με τον τρόπο αυτόν, το ον προσεγγίζει τόσο τη φύση τού άλλου, που αυτός είναι πεπεισμένος πως βρίσκεται απέναντι από ένα όμοιο πρόσωπο. Ενώ η συνθήκη θα ήταν ταυτόσημη με ένα άλλο πρόσωπο που θα ήταν διαφορετικό από το πρώτο.

Φαινόμενο Πυγμαλίων: Φαινόμενο κατά το οποίο η πρόβλεψη ενός γεγονότος για ένα πρόσωπο που εμπλέκεται στη συνθήκη, έχει ως επίπτωση την πραγματοποίηση της πρόβλεψης. 

Άλλη διατύπωση (A. Rosenthal et Jacobson): Η πρόβλεψη που γίνεται από ένα άτομο Α πάνω σε ένα άτομο Β καταλήγει με την πραγματοποίηση αυτού που υπάρχει μόνο μέσα στη διάνοια του Α, ή – με μία έξυπνη διαδικασία και απρόβλεπτη ενίοτε – με μία μετατροπή της πραγματικής συμπεριφοράς του Β υπό την πίεση των προσδοκιών του Α.

Θεώρημα: Σε μία προμηθεϊκή νοημοσύνη ο συνδυασμός τού φαινομένου Χαμαιλέων και του φαινομένου Πυγμαλίων αναπτύσσει τον αλτρουισμό.

Απόδειξη: Η προμηθεϊκή νοημοσύνη είναι η νοητική πραγματοποίηση ενός τολμηρού ουμανισμού που εργάζεται για το καλό της ανθρωπότητας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η σκέψη είναι ένα μέσο που μεταμορφώνει τον κόσμο εν αντιθέσει τής εντροπίας. Έτσι η συνειδητοποίηση της ανωτερότητας της ομάδας επί του συνόλου, η γνωστική ικανότητα διά του φαινομένου Χαμαιλέων να αντιλαμβάνεται την εγγενή φύση του άλλου και της αποτελεσματικής βούλησης διά του φαινομένου Πυγμαλίων που διακρίνει στον άλλον ένα συστατικό τής ανθρωπότητας, αναπτύσσει διά μίας αμετάκλητης διαδικασίας την αναγκαιότητα να βοηθά τον άλλον, όπερ σημαίνει την αρχή του αλτρουισμού, όπερ έδει δείξαι. 

Πόρισμα (Céline): Σε επιλεγμένα υποκείμενα, περισσότερος αλτρουισμός από εγωισμό.
Πόρισμα (Schopenhauer): Οικουμενική συμπόνια είναι η μόνη εγγύηση ηθικής.

Αναφορές:
N. Lygeros: M-classification. Perfection 1 01/2000.
N. Lygeros, J. Martinez: An Exegesis of Promethean Myth. Perfection 2 02/2000.






:: Η Κύπρος ως Ευρωπαϊκή οντότητα

:: Νέο πεδίο δράσης

:: Ευρωπαϊκές αποφάσεις

:: Ο θάνατος του ξένου ως δείγμα ποντιακής διαλέκτου

:: Πρόωρες κινήσεις

:: Ο Πόντος δεν έσβησε

:: Πρόσφυγες και εκτοπισμένοι

:: Ευρωπαϊκό δίκαιο και ευρωπαϊκό δίκτυο

:: Ανησυχίες και Ανησυχίες

:: Το εθνικό θέμα και τα κομματικά

:: Η Κύπρος και τα παιδιά της

:: Οι συμβουλές τους και οι επιλογές μας

:: Η τακτική της Τούρκικης πλευράς

:: Ανάλυση δεδομένων

:: Το υπερκομματικό και το μη κομματικό ως προσεγγίσεις του ιδίου στόχου

:: Για να σε γονατίσουν πρέπει να γονατίσεις

:: Ο ασπρόμαυρος μετανάστης

:: Το αγνοούμενο Requiem

:: Οι τάφοι της ιστορίας

:: Οι βάσεις του σχεδίου

:: O Κυπριακός Αγώνας

:: Το μέλλον των εγκλωβισμένων

:: Οι γάιδαροι της αντίστασης

:: Εκλεκτικός συντονισμός

:: Αλλαγή φάσης των διαπραγματεύσεων

:: Οι σκλάβοι της γης

:: Ο κίνδυνος της ασφάλειας

:: Το παραμύθι και η αντίσταση

:: Το μέλλον της Κύπρου είναι στα κατεχόμενα

:: Μόνο οι άνθρωποι γράφουν ιστορία

:: Το Κυπριακό, το Ευρωπαϊκό και η Κύπρος

:: Το σύστημα της εξουσίας και η δομή των ομόκεντρων κύκλων

:: Η ιδεολογία και η δομή των ομόκεντρων κύκλων

:: Ορθολογικα συμπεράσματα

:: Η στρατηγική έννοια του κόστους

:: Η Κύπρος δεν είναι οίκος κατοχής

:: Ο Αττίλας δεν είναι Ευρωπαίος, γιατί να μείνει;

:: 100% Ευρωπαίος, τίποτα λιγότερο!

:: Ο απόδημος ελληνισμός και το δημοψήφισμα

:: Κάθε άνθρωπος δικαιούται ένα σπίτι, το δικό του!

:: Το Κυπριακό και οι αλλαγές

:: Αλλαγή στρατηγικής και στρατηγική αλλαγής

:: Ευρωπαϊκή ανεξαρτησία

:: Η ισορροπία του Nash και η συλλογική σκέψη

:: War Game και Diplomatic Game

:: Το παράδοξο του παρανόμου

:: Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ευρωπαϊκή λύση

:: Η δυναμική των στρατηγικών συμπεριφοράς

:: Η αντίσταση της Τέχνης

:: Η αξία του αγώνα

:: Πεδίο ελιγμών και πλάισιο δόγματος

:: Όλοι οι σταυροί έχον το ίδιο βάρος

:: Τα μαθήματα της ελευθερίας

:: Η πραξιολογία του πολιτικού λόγου

:: Μία Κύπρος, ένας λαός, μία ψήφος

:: Ο τόπος της ουτοπίας

:: Το κατοχικό καθεστώς και η γραφειοκρατία του

:: Τα παιδιά των εγκλωβισμένων

:: Η κυπριακή συνείδηση

:: Οι εγκλωβισμένοι δεν είναι αγνοούμενοι

:: Η δυναμική της ετοιμότητας

:: Το βάρος των τερμιτών

:: Η στρατηγική έννοια του μετώπου

:: Ο εποικισμός ως στρατηγικός στόχος

:: Ο αγώνας για το γυμνάσιο της ελευθερίας

:: Η δικαιοσύνη της ιστορίας και η ιστορία της δικαιοσύνης

:: Ο αγνοούμενος μήνας και το γυμνάσιο της ελευθερίας

:: Η οικονομία ως δυναμική της ηθικής

:: Η αποτελεσματικότητα των αλεξιπτωτιστών

:: Το κράτος και το χρέος του

:: Η μάχη των προσφυγών

:: Η δύναμη του μύθου

:: Η ανάγκη της συνείδησης

:: Ο πόλεμος της βοήθειας

:: Η θαράπαψη της Λημνοθάλασσας

:: Η αδράνεια της δύναμης και η δύναμη της λεπτομέρειας

:: Λεωφορείο ο πόνος

:: Η συνείδηση της αρχαιολογίας

:: Ελιγμοί και συνδυασμοί

:: Το ευρωπαϊκό ύφος του ελληνισμού

:: Η πορεία είναι ήδη στόχος

:: Μόνο οι πρωτοβουλίες προκαλούν αντιδράσεις

:: Η σύμβαση του αλτρουισμού

:: Όταν η μνήμη γίνεται χρέος

:: Ο απόδημος ελληνισμός και η Κύπρος μας

:: Οι στόχοι του Ιδρύματος Αλτρουισμός

:: Η συμμαχία των προσφυγών

:: Ο θάνατος της μνήμης και η μνήμη του θανάτου

:: Οι αθώοι, οι άγιοι και οι άνθρωποι

:: Σκεπτικό και σκεπτικιστές

:: Ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη

:: Ο δράκος, η λυγερή κι ο Άης Γιώρκης

:: Οι εγκλωβισμένοι και η ανθρωπιά

:: Η ώρα των αγωνιστών

:: Η ιστορία μας περιμένει

:: Το χρέος της ελευθερίας

:: Η διεκδίκηση ως δικαίωμα

:: Το γραφικό και η γραφή

:: Ας μην ξεχάσουμε τη μνήμη μας

:: Όταν η πραγματικότητα γίνεται φαντασία

:: Η προσφυγή ως δυναμική της προσφυγιάς

:: Πρόσφυγες και προσφυγές, θέμα ηθικής και στρατηγικής



H προσφυγή ως δυναμική της προσφυγιάς - Ν. Λυγερός

Πολλοί θεωρούν αυτονόητο το νόημα της λέξης πρόσφυγας. Βλέπουν μέσα στην έννοια της τη βίαια εισβολή της μεγάλης ιστορίας στην καθημερινή ζωή ενός μέρος του λαού που αναγκάσ τηκε εν των υστέρων να εγκαταλείψει τον τόπο του και να ζήσει την υπόλοιπη του ζωή σε ξένα μέρη. Κάποτε βέβαια αυτά τα ξένα μέρη είναι η ίδια του η πατρίδα όπως στην Κύπρο μετά το 1974. Και τότε η πίκρα είναι μεγαλύτερη διότι νιώθεις εξόριστος στο ίδιο σου τον τόπο. Η μισή σου ζωή είναι κάτω από το χώμα κι η άλλη μισή στα σίδερα. Αυτή η ιδέα της προσφ υγιάς έχει καθαρά ένα πολεμικό χαρακτήρα και αντιπροσωπεύει μια παθητική στάση του ηττημένου ακόμα κι αν δεν έδωσε μάχη με τη στρατιωτική έννοια.

Όμως αν κοιτάξουμε το πλαίσιο της δικαιοσύνης τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και οι έννοιες τόσο αυτονόητες. Διότι η προηγούμενη έννοια του πρόσφυγα απλώς δεν υπάρχει. Με τη δικαιοσύνη δεν είσαι πρόσφυγας, μόνο να γίνεις μπορείς. Σενα κράτος δικαίου αν δεν διεκδικήσεις ένα δικαίωμα δεν είναι αυτονόητο όχι μόνο ότι το διατηρείς αλλά ότι το έχεις καν. Αν κάποιος σου κλέψει ένα αντικείμενο και δεν πας στα δικαστήρια για να διεκδική σεις ότι σου ανήκει κατά κάποιο τρόπο δεν σου το έκλεψαν. Με άλλα λόγια αν δεν κα ταγγείλεις μια παράνομη πράξη και πιο γενικά μια αδικία τότε όχι μόνο παραμένει θεωρητική αλλά δεν υπάρχει καν.

Το ίδιο ισχύει και με την έννοια του πρόσφυγα σένα πλαίσιο δικαιοσύνης. Όταν πια δεν υπάρχει η αιτιολογία του πολέμου, ποια είναι η έννοια της; Δηλαδή ο μόνος τρόπος ύπαρξης είναι η διεκδίκηση. Αν και το επιχείρημα φαίνεται παράδοξο δεν είναι λανθασμένο διότι βασίζεται στον ισομορφισμό του Sidis. Ο πρόσφυγας δεν υπάρχει εξ αρχής στο πλαίσιο της δικαιοσύνης.

Η ιδέα λοιπόν είναι απλή. Η προσφυγή αποτελεί το μόνο τρόπο ύπαρξης του πρόσφυγα. Δεν είναι μόνο ένα θέμα στρατηγικής και ηθικής. Η ίδια η οντολογία του πρόσφυγα εξαρτάται από την προσφυγή. Για να το θέσουμε πιο απλά ακόμα κι αν αυτό μπορεί να φανεί προκλητικό, σ'ένα κράτος δικαίου ο πρόσφυγας είναι μόνο και μόνο το άτομο που έκανε μια προσφυγή της προσφυγιάς του. Αυτή η προσφυγή μπορεί να είναι απλώς για μη απόλαυση της οικογένειάς του ή της περιουσίας του. Αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η ίδια η προσφυγή.

Σ'ένα πιο προσωπικό τομέα αν ένα παιδί ενός πρόσφυγα του ζητήσει τι σημαίνει προσφ υγιά, το άτομο που δεν έκανε μια προσφυγή δε θα μπορεί καν να πει ότι ανήκει σαυτή τη κα τηγορία ακόμα κι αν ζει στα σπλάχνα του τον πόνο και την πίκρα της προσφυγιάς διότι δεν τη διεκδίκησε.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η προσφυγή είναι θέμα ύπαρξης. Και αυτή η ανάγκη ύπαρξης σε μια κοινωνία που ξεχνά εύκολα όχι μόνο την ιστορία της για διάφορους λόγους αλλά και τα καθήκοντά της προσφέρει μια δυναμική. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για την ύπαρξή του ως πρόσφυγας. Δεν υπάρχει πολεμολογική δικαιολογία. Πολλοί από τους δικούς μας έδειξαν το παράδειγμα κάνοντας τις πρώτες προσφυγές κι έχοντας μόνο και μόνο την προσωπική τους δύναμη. Αυτό όμως είναι μόνο η αρχή.

Το προσφυγικό κίνημα ξέρει εδώ και χρόνια τι σημαίνει αντίσταση του λαού. Τώρα ήρθε η ώρα της ανάστασής του. Κι αν μας έκλεψαν τα μέρη μας δε μας έκλεψαν τις ζωές μας. Κάθε πρόσφυγας είναι ένα κομμάτι της γης μας που δεν ξεχνά και που πρέπει να αποδείξει με τη βοήθεια της προσφυγής ότι υπάρχει !

















Σοφία Ντρέκου | Νίκος Λυγερός Λόγοι
Κείμενα Βίντεο: www.lygeros.org

572) Η σύμβαση του Αλτρουισμού. Perfection 4 6 6/2003.
in English: The Convention of Altruism.

• Διάλεξη του Ν. Λυγερού: "Η αξία του αλτρουισμού". 
ΚΕΘΕΑ. Ηράκλειο, Κρήτη. 10/06/2013. - Video









Σχετικά: 
Ν. Λυγερός: Η αρχική συνανθρωπιά και η ανθρωπιά των ανθρώπων

Ν. Λυγερός: Λεωφορείο ο Πόνος... Ο ανθρώπινος πόνος δεν γίνεται κατανοητός μόνο από το βίωμα









Συνομιλίες:
Σοφία Ντρέκου 6 Φεβρουαρίου 2014 · Όταν είσαι φυλακή και κάποιος σπάσει τα σίδερά σου, πρέπει να δραπετεύσεις. Κάθε δραπέτης είναι και μια ήττα για τη φυλακή.













Δεν υπάρχουν σχόλια: