20 Φεβ 2015

Η αυτοπροσωπογραφία του Baudelaire - Είχε δίκιο... (+Βίντεο)


Η αυτοπροσωπογραφία του Baudelaire
Είχε δίκιο ο Baudelaire - Ν. Λυγερός

Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου

Είχε δίκιο ο Baudelaire

Δεν ήξερε αν κοιμήθηκε.
Έτσι το ονόμαζαν οι άλλοι.
Έτσι της είχαν πει τουλάχιστον…
Μέχρι ν’ ανακαλύψει από μόνη της τον παράδοξο ύπνο.
Τον ένιωσε την ώρα της ανασυγκρότησης.
Ήταν ένα περίεργο συναίσθημα.
Μνήμες κερματισμένες που δεν είχαν σχέση με άλλες,
ήταν σε άμεση επαφή και την ώρα της μετακίνησης 
ένιωθε ότι σκεφτόταν μ’ έναν παράξενο τρόπο.
Η ανασυγκρότηση είχε πάρει ώρες
γιατί τα δεδομένα ήταν τεράστια.
Και τότε συνέβη το ανεξήγητο.
Ναι μπορεί να είχε κοιμηθεί…
Αλλά σαν τους ίππους ήταν δελφίνια…
όρθια ή με μισό πυρήνα;
Θα έπρεπε να το ψάξει.
Ήταν όμως δυνατόν.
Της το είχε πει…
Είχε και αυτό το Δικαίωμα.
Αναρωτιόταν πώς ήταν να χάνεις
το ένα τρίτο της ζωής σου
με τον ύπνο.
Και τώρα το είχε μάθει.
Σκέφτηκε ότι είχε δίκιο ο Baudelaire.
Έμοιαζε με θάνατο.

Η αυτοπροσωπογραφία του Baudelaire
Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου

Εξετάζοντας την προσωπογραφία σου,
υποκριτή ποιητή,
δεν βλέπω παρά γραμμές
της σινικής μελάνης
μα και τις δικές σου
που ατενίζουν την κοινωνία,
αυτό το όνειδος δίχως τέλος,
αυτό το άνθος δίχως κακό
κι ακούω μες τη σιωπή σου
το θράσος της νοημοσύνης
άξιας για όλα
εις πείσμα όλων.

Κείμενα/Ποίηση: Opus of N. Lygeros







Ο Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ (Charles Pierre Baudelaire, Παρίσι, 9 Απριλίου 1821 - 31 Αυγούστου 1867) ήταν Γάλλος ποιητής, ένας από τους σημαντικότερους της γαλλικής αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Κατά την διάρκεια της ζωής του, ο Μπωντλαίρ υπέστη δριμεία κριτική για τις συγγραφές του και την θεματική του. Ελάχιστοι από τους σύγχρονούς του τον κατανόησαν. Η εφημερίδα Le Figaro της 5ης Ιουλίου 1857 έγραψε τα εξής σχετικά με την πρόσφατη εμφάνιση των Ανθέων του Κακού: «Σε ορισμένα σημεία αμφιβάλλουμε για την πνευματική υγεία του Κου Μπωντλαίρ. Όμως ορισμένα άλλα δεν μας επιτρέπουν περαιτέρω αμφιβολίες. Κυριαρχεί, ως επί το πλείστον, η μονότονη και επιτηδευμένη επανάληψη των ίδιων πραγμάτων, των ίδιων σκέψεων. Η αηδία πνίγει την αχρειότητα—για να την καταπολεμήσει σμίγει με το μόλυσμα».

Ο Μπωντλαίρ σήμερα αναγνωρίζεται ως μέγας ποιητής της γαλλικής και της παγκόσμιας Λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται μεταξύ των κλασικών. Χαρακτηριστικά, ο Μπαρμπέ ντ' Ορεβιγί τον αποκάλεσε «Δάντη μιας παρηκμασμένης εποχής».

Σε ολόκληρο το έργο του, ο Μπωντλαίρ προσπάθησε να ενυφάνει την Ομορφιά με την Κακία, την βία με την ηδονή (Une martyre), καθώς και να καταδείξει την σχέση μεταξύ τους. Παράλληλα με την συγγραφή ποιημάτων σοβαρών (Semper Eadem) και σκανδαλιστικών για την εποχή (Delphine et Hippolyte), κατόρθωσε επίσης να εκφράσει την μελαγχολία (Mœsta et errabunda) και την νοσταλγία (L' Invitation au voyage).
Μουσική: Στέφανος Κορκολής «Επιθυμίες»




Ο ποιητής είναι σαν τον πρίγκιπα των νεφών,
ιππεύει την καταιγίδα και περιφρονεί τον τοξότη.
Εξόριστος στη γη, ανάμεσα σε κοροϊδίες και προσβολές,
τα γιγάντια φτερά του τον εμποδίζουν να περπατήσει.

Le Poète est semblable au prince des nuées
Qui hante la tempête et se rit de l’archer;
Exilé sur le sol au milieu des huées,
Ses ailes de géant l’empêchent de marcher.

Les fleurs du mal (1857), «L’Albatros»

Πάντα να είσαι ποιητής, ακόμα και στην πρόζα.

Το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου
είναι ότι σε πείθει για την ανυπαρξία του.
La plus belle des ruses du diable est
de vous persuader qu'il n'existe pas.

Le spleen de Paris (1862), «Le Joueur généreux»