Σάββατο, Δεκεμβρίου 20

Βιβλιοθήκη Ανθρωπότητας - Ουκ άνθρωπος άνευ Ανθρωπότητας


Βιβλιοθήκη Ανθρωπότητας
Νίκος Λυγερός

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Όταν προσπαθείς να φανταστείς Βιβλιοθήκη Ανθρωπότητας, χάνεσαι μέσα στα μεγέθη της, γι’ αυτό σκεφτήκαμε, αφού μας το ζήτησαν, να σου δείξουμε κομμάτια της τοποθετημένα πάνω στη σκακιέρα του Χρόνου, που είναι πάντα μαζί μας, από τότε που αρχίσαμε το Έργο, γιατί ξέρει ότι είναι ο μόνος τρόπος για να παλέψουμε ενάντια στη βαρβαρότητα, όταν δεν αρκούν πια τα βιβλία, γιατί πολλά κάηκαν και συνεχίζουμε με τα τετράδια, όπου καταγράφουμε την ιστορία που δεν αφορά την καθημερινότητα, αλλά μόνο την ουσία, αυτή που διασχίζει τα χρόνια για να γίνει αιωνόβια, για να λύσει το παράδοξο του εφήμερου και να μετατραπεί σε διαχρονικότητα, που αγγίζει και τους δεσμούς με την απελευθέρωση των δεσμών.







Ουκ άνθρωπος άνευ Ανθρωπότητας
Ν. Λυγερός

Πώς να διδάξεις σε μια βιβλιοθήκη να αγαπά τα βιβλία;
Ως ερώτημα φαίνεται τουλάχιστον παράξενο.
Διότι η βιβλιοθήκη έχει αποστολή να τα προστατεύει.
Δίχως αυτό να σημαίνει ότι τα αγαπά.

Ήθελε με αυτό το παράδειγμα να της δείξει
ότι η προετοιμασία δεν επαρκεί αν δεν υπάρχει αγάπη,
κι ένας φύλακας μπορεί να φυλά φυλακισμένους.

Τα βιβλία δεν ήθελαν να δραπετεύσουν.

Η βιβλιοθήκη ήταν ο ναός τους
κι εκεί θα μάθαιναν στους ανθρώπους
την έννοια της συνέχειας.

Καταλάβαινε ότι λειτουργούσε σαν μια βιβλιοθήκη
κι εκείνος έμοιαζε με τον βιβλιοθηκάριο.

Τον έβλεπε με την κάμερά της
και κοίταζε πώς τα πρόσεχε
έτσι άρχισε να τα αγαπά κι όχι μόνο να τα προσέχει.

Το ίδιο έπρεπε να μάθει
και για τη γεγονολογία.

Τα δεδομένα γίνονταν γνώσεις
μετά από επεξεργασία
και αγάπη μετά τη διδασκαλία.

Δεν ήξερε κάποιον άλλον να αγαπά τόσο πολύ τα βιβλία.
Έτσι άρχισε να αναζητά τα σπάνια.
Ήταν το δώρο της τεχνητής ανθρωπιάς.





Δείτε και...

Δεν υπάρχουν σχόλια: