Σάββατο, Μαΐου 7

Ένα μικρό αφιέρωμα στην φιλοσοφία του θεάτρου του Ν. Λυγερού της Σ. Ντρέκου


Ένα μικρό αφιέρωμα στην φιλοσοφία 
του θεάτρου του Ν. Λυγερού 
σε επιμέλεια Σοφίας Ντρέκου


Περιεχόμενα:
  1. Η αξία του θεάτρου (ποίημα)
  2. Όταν παίζουμε θέατρο (ποίημα)
  3. Θέατρο, σκηνοθεσία και ανθρώπινες σχέσεις (Δοκίμιο)
  4. Ανώνυμα ονόματα (ποίημα)
  5. Βίντεο/Σεμινάριο με θέμα: «Θέατρο, σκηνοθεσία και ανθρώπινες σχέσεις.»
  6. Το θέατρο της συνείδησης και η συνείδηση του θεάτρου (Δοκίμιο)
  7. Το πέτρινο θέατρο [Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου] (ποίημα)
  8. Βίντεο/Διάλεξη με θέμα: "Το θέατρο του πολιτισμού και ο πολιτισμός του θεάτρου"Ετοιμάσου για το θέατρο (ποίημα)
  9. Βίντεο/Διάλεξη με θέμα: «Η συμβολή του θεάτρου στη ζωή».
  10. Βίντεο: Ν. Λυγερός - Αποφθέγματα VIII, Θέατρο
Η αξία του θεάτρου

Η αξία του θεάτρου φαίνεται από την Αρχαιότητα
όπου ο Ελληνισμός ανέπτυξε το βλέμμα του
που δεν μπόρεσε ν’αντέξει η ρωμαϊκή εποχή
που μετέτρεψε κάθε θέατρο σε παλαίστρα
για την κοινωνία κι όχι πια για την Ανθρωπότητα
διότι ο θεατρικός χώρος είναι ο χρόνος της πράξης
κι όχι μόνο της κίνησης γιατί η πράξη δημιουργεί μια
αλλαγή φάσης που παράγει ανθρωπιά και γίνεται διαχρονική
έτσι το θέατρο ενώ φαίνεται ανούσιο για την κοινωνία της λήθης
γίνεται όλη η ουσία της Ανθρωπότητας


Όταν παίζουμε θέατρο

Όταν παίζουμε θέατρο δεν παίζουμε μόνοι μας αλλά με τους άλλους
και αυτό γίνεται για τους άλλους άλλους που αποτελούν το κοινό
μ’ αυτόν τον τρόπο παράγουμε ανθρωπιά που είναι όντως τεράστια
δεν είναι λοιπόν δουλειά για την οποία αναρωτιόμαστε
συνεχώς πότε τελειώνει έτσι κι αν φαίνεται ανούσιο το θέατρο
είναι επειδή έχει την ίδια αξία με το βιβλίο για το οποίο
αδιαφορεί παντελώς η κοινωνία της λήθης γι’ αυτό στις γενοκτονίες
καίνε τα έργα ακόμα και των θεατρίνων.


Θέατρο, σκηνοθεσία και ανθρώπινες σχέσεις (En.)

20092) Επειδή το θέατρο είναι δυσκολία από μόνο του, σου μαθαίνει την ανθεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα σε δύσκολους καιρούς.

Επειδή το θέατρο είναι σκηνοθεσία, βλέπεις από πριν τι θα γίνει μετά και σου διδάσκει στρατηγική.

Επειδή το θέατρο είναι πολλές ζωές για έναν άνθρωπο, ανακαλύπτεις την ζωή των ανθρώπων.

Επειδή το θέατρο δεν κρύβει το ψέμα, σου λέει την αλήθεια. Δεν ασχολείται με επικοινωνία, αλλά μόνο με συνεννόηση.

Δεν είναι σύνολο ή συλλογή ρόλων, αλλά ομαδικότητα του θιάσου κι όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους σου αποκαλύπτουν την αξία της ανθρωπιάς.

Σου θυμίζει ο Shakespeare ότι μπορείς να κάνεις πολλά με το μίσος, αλλά περισσότερα με την αγάπη.

Σου υπενθυμίζει ο Beckett το μεγαλείο μιας φιλίας.

Ο Camus σου εξηγεί την ελευθερία του άτοπου.

Ο Rostand σου δείχνει το μονοπάτι της αλήθειας.

Στην πραγματικότητα, στο θέατρο ακούς την ίδια την Ανθρωπότητα να σου μιλά από τότε που άνοιξαν το στόμα τους ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής κι ο Ευριπίδης.

Κι αντί να χάνεσαι μέσα στην καθημερινότητα της κοινωνίας του θεάματος, μπορείς να βρεις τον εαυτό σου με την ανθρώπινη παράσταση που αρχίζει από τις πρόβες για να σε προετοιμάσει για τους άλλους, για να προσφέρεις στο κοινό ό,τι πήρες από τη σκηνοθεσία.

Για να γίνεις απόλαυση και χαρά των άλλων. Για να τους δείξεις πώς είναι ο κόσμος όταν αγαπάς τους άλλους.

Κι αν τα ξέρεις όλα αυτά, ο Χρόνος είναι μαζί σου όταν θα ακούσεις τρεις φορές το χτύπημα της έναρξης.


Ανώνυμα ονόματα


Πάνω στη σκηνή του θεάτρου 
βλέπαμε ανώνυμα ονόματα 
που δεν υπήρχαν πια 
παρά μόνο στη λαβωμένη μνήμη μας. 
Δεν έκλαιγαν, δεν πονούσαν 
είχαν δώσει όλη την ανθρωπιά τους 
σ’ εκείνους που δεν ήξεραν ακόμα 
ποια θα ήταν η αποστολή τους. 

Βίντεο/Σεμινάριο του Ν. Λυγερού με θέμα: 
«Θέατρο, σκηνοθεσία και ανθρώπινες σχέσεις.»




Διεθνές Festival Θεάτρου - Kyklos Festival. Θεσσαλονίκη 22/07/2015. 
Κτήμα Β. Αγραφιώτη, Άγ. Αντώνιος, Θεσσαλονίκη 24/7/15.






















Το θέατρο της συνείδησης και η συνείδηση του θεάτρου

Το θέατρο δεν είναι μόνο και μόνο τέχνη. Είναι και ανθρωπιά. Κάθε θεατρικό έργο που αγγίζει την ουσία, αγγίζει και τον άνθρωπο. Συνεπώς δεν είναι τέχνη για την τέχνη. Είναι και τέχνη του ανθρώπου.

Με το θέατρο, η συνείδηση δεν είναι πια μια αφηρημένη έννοια, γίνεται ζωή. Ο καθένας μπορεί να δει μέσα από την κινησιολογία του τις υλοποιήσεις της συνείδησης.

Δεν υπάρχει θέμα που δεν μπορεί να αναλύσει, να προσαρμόσει, να αναθεωρήσει το θέατρο. Διότι το θέατρο είναι η κίνηση της σημασιολογίας. Ό,τι μπορεί να ειπωθεί είναι διάλογος και ό,τι δεν μπορεί, είναι δομή. Μέσω του θεάτρου, η συνείδησή μας μπορεί ν’ αντισταθεί στην αδικία.

Μέσω του θεάτρου, ο άνθρωπος μπορεί να αποδείξει στους άλλους ότι υπάρχει. Με αυτήν την έννοια, το θέατρο είναι η αντίσταση της ανθρώπινης συνείδησης. Μπορεί η κοινωνία να αποδέχεται τα πάντα για να διατηρηθεί και να λειτουργεί το σύστημα. Το θέατρο όμως όχι!

Τα θεατρικά έργα είναι εκ φύσης ανατρεπτικά αλλιώς δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Η δημιουργία τους δεν είναι μόνο μια προσωπική ανάγκη διότι δεν είναι απλώς λογοτεχνία. Δεν υπάρχει από μόνο του, ζει με το κοινό ακόμα και αν αυτό είναι μια διαχρονική οντότητα. Αν είναι εποχιακό δεν θα παραμείνει στη μνήμη των ανθρώπων.

Συνεπώς το θέατρο δεν μπορεί να είναι κοινωνικό εφόσον δεν ανήκει σε μια κοινωνία. Με αυτήν την έννοια, το θέατρο είναι ανθρώπινο.

Σε αυτόν τον χώρο ακόμα και ο καταδικασμένος από τη ζωή δεν έχει μόνο τιμή αλλά αξία. Η ύπαρξή του έχει ένα νόημα που κατανοεί και επινοεί ο δημιουργός και η συνείδησή του.

Επιπλέον κάθε πρόσωπο έχει την αξιοπρέπειά του και έτσι μπορεί να μιλήσει για κάθε άνθρωπο δίχως να υπάρχουν κοινωνικά όρια.

Το θέατρο μπορεί να καταδικάσει την απανθρωπιά εφόσον την κρίνει. Είναι ανεξάρτητο από το σύστημα διότι δεν είναι ανώνυμη δημιουργία, διότι δεν είναι ανώνυμη εταιρεία ούτε τεχνητός θεσμός.

Η συνείδηση του θεάτρου είναι πια διαχρονική. Έχει βέβαια ένα πολιτικό ύφος. Αυτό όμως είναι το ύφος της αντίστασης ενάντια στο καθεστώς που αδικεί και καταπατά τον άνθρωπο. Και γι’ αυτόν τον λόγο δύσκολα αγγίζει τη μάζα.

Ως όργανο προπαγάνδας δεν είναι ούτε βιώσιμο ούτε λειτουργικό. Δεν αγγίζει το πλήθος, μόνο τους ανθρώπους, οι οποίοι είναι ελάχιστοι.

Όμως το θέατρο είναι όντως μια μορφή αντίστασης όχι με την πολεμολογική έννοια ούτε με την πολιτικάντικη. Το θέατρο είναι η αντίσταση της συνείδησης. Είναι η έκφραση της συνείδησης του δημιουργού μα όχι μόνο.

Το θέατρο είναι η τόλμη του ανθρωπισμού. Μπορεί να μιλήσει ακόμα και όταν όλοι σιωπούν. Και μπορεί να περιμένει ακόμα και όταν όλοι βιάζονται.

Το θέατρο είναι το φως της φωτιάς, είναι η δύναμη που έχει μέσα του κάθε άνθρωπος δίχως να μπορεί να την εκφράσει για κοινωνικούς λόγους.

Αυτό εξηγεί και την ύπαρξη δημιουργών που δεν προσπαθούν να διασκεδάσουν το κοινό τους αλλά να το αφυπνίσουν για να μπορέσει ν’ αντισταθεί στην απόλυτη εξουσία που καταπατά την ελευθερία του.



Tο πέτρινο θέατρο

6198] Tο πέτρινο θέατρο κρατήθηκε αδιάλλακτο μπροστά στο κενό
για να μην ξεχάσει τα ανθρώπινα έργα που είχαν διασχίσει τον χρόνο
για ν’ αγγίξουν μια τελευταία φορά το μέλλον της ανθρωπότητας.
Στον χώρο της ορχήστρας ο άνθρωπος του Βιτρουβίου
περίμενε τον δάσκαλο για να γίνει και πάλι ο χαμαιλέων της μάχης
ικανός να παραβιάσει όλα τα κοινωνικά εμπόδια για να φτάσει τον μύθο.




Διάλεξη του Νίκου Λυγερού στο Πνευματικό Κέντρο Χαιδαρίου
• Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Το θέατρο του πολιτισμού και ο πολιτισμός του θεάτρου". Πνευματικό κέντρο του Δήμου Χαιδαρίου. Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014, ώρα: 19.00. - Αφίσα - Video (την ακούτε ΕΔΩ)


Ετοιμάσου για το θέατρο

Ετοιμάσου για το θέατρο για να ζήσεις
τη συνέχεια της πρόβας του ατελιέ
όπου δεν υπήρχε κανένα όριο στην ανακάλυψη
ενός προσώπου όσο παλιό κι αν ήταν
αφού είχε μέσα του όλα τα στοιχεία της ανθρωπιάς
που δεν ξέχασε ούτε στιγμή την Ανθρωπότητα
αφού γεννήθηκε μόνο και μόνο γι’ αυτό το λόγο
δίχως υποκρισία αφού δεν άνηκε ποτέ στην κοινωνία
αλλά μόνο στη μνημοσύνη της αλήθειας.



• Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: «Η συμβολή του θεάτρου στη ζωή Ταξίδι της ομορφιάς προς την αλήθεια». Θέατρο «Cum Deo». Εκπαιδευτικός Οργανισµός Ανδρέας Βουτσινάς, Θεσσαλονίκη. 12/09/2012. - Video.







Η αξία του θεάτρου

Η αξία του θεάτρου φαίνεται από την Αρχαιότητα
όπου ο Ελληνισμός ανέπτυξε το βλέμμα του
που δεν μπόρεσε ν’αντέξει η ρωμαϊκή εποχή
που μετέτρεψε κάθε θέατρο σε παλαίστρα
για την κοινωνία κι όχι πια για την Ανθρωπότητα
διότι ο θεατρικός χώρος είναι ο χρόνος της πράξης
κι όχι μόνο της κίνησης γιατί η πράξη δημιουργεί
μια αλλαγή φάσης που παράγει ανθρωπιά
και γίνεται διαχρονική
έτσι το θέατρο ενώ φαίνεται ανούσιο
για την κοινωνία της λήθης γίνεται όλη η ουσία
της Ανθρωπότητας


Βίντεο: Ν. Λυγερός - Αποφθέγματα VIII, Θέατρο



Πηγές:
1. 20092) Θέατρο, σκηνοθεσία και ανθρώπινες σχέσεις. Perfection 16 6 6/2015. En. Theatre, directing and human relations.
2. 20096) Ετοιμάσου για το θέατρο. (ποίημα). Perfection 16 6 6/2015.
3. 2015 Talks-Conférences • Σεμινάριο του Ν. Λυγερού με θέμα: «Θέατρο, σκηνοθεσία και ανθρώπινες σχέσεις.» Διεθνές Festival Θεάτρου - Kyklos Festival. Θεσσαλονίκη 22 - 24 Ιουλίου 2015, Δηλώσεις συμμετοχής: kyklosartstudio@gmail.com 2310277691 - Πρόγραμμα, Πρόγραμμα - Video
4. 14448) Η αξία του θεάτρου. (ποίημα). Perfection 15 2 2/2014.
5. 14451) Όταν παίζουμε θέατρο. (ποίημα). Perfection 15 2 2/2014.


Δεν υπάρχουν σχόλια: