25 Δεκ 2017

Ν. Λυγερός: Όταν το τζάκι φωτίζει τη νύχτα... Κοντά στο τζάκι... Η νύχτα που δεν τελειώνει...


Επιμέλεια Σ. Ντρέκου

Κοντά στο τζάκι - Ν. Λυγερός

Έβλεπα το χαμόγελό σου
όταν κοίταζες το τζάκι
κι ένιωθα τη ζεστασιά
της ανθρωπιάς σου.
Δεν έκλεινες πια τα μάτια
ήθελες να πιεις τη ζωή
όπως το γλυκό μοσχάτο
της συντροφιάς σου.

Η νύχτα που δεν τελειώνει - Ν. Λυγερός

Παραδόξως το κρύο την ξύπνησε. Τα ξύλα στο τζάκι είχαν σχεδόν τελειώσει. Σηκώθηκε για να προσθέσει κι άλλα. Η νύχτα δεν έλεγε να τελειώσει. Η φωτιά ξαναπήρε μπρος και μαζί της το μυαλό της. Έτσι, αντιλήφθηκε ότι το σαλόνι είχε γεμίσει βιβλία με αναφορές για το παρελθόν. Πάντα ήθελε να είναι γνώστης της ιστορίας, αλλά την είχε απασχολήσει η γλώσσα. Και μόνο όταν ανακάλυψε την αξία της στρατηγικής επανήλθε στην πρώτη της αγάπη. Προσπάθησε να συγκεντρώσει τις ιδέες της. Είχε διαβάσει το μυθιστόρημα του ιππότη δίχως πανοπλία και την είχε αγγίξει, αλλά δεν μπορούσε να φανταστεί το αδιανόητο. Ο συγγραφέας είχε βάλει ιστορικά στοιχεία για να είναι πιο αληθοφανές αλλά τώρα έβλεπε ότι επρόκειτο για την ίδια την ιστορία. Θυμήθηκε αυτό που της είχε πει η φίλη της, η θεατρίνα, για τους Δίκαιους του Camus. Ενώ έκανε τόσες πρόβες πάνω στο θεατρικό, έπαθε ένα σοκ όταν της αποκάλυψαν ότι βασιζόταν σε μια αληθινή ιστορία. Είχε ανατρέξει σε πηγές και όντως είχε βρει περισσότερα απ’ όσα είχε φανταστεί. Έτσι το θέατρο μιλούσε για την αλήθεια κι αυτή προσπαθούσε να προσποιηθεί. Έτσι κι αυτή αντιμέτωπη με τόσα έγγραφα, μαρτυρίες, σφραγίδες, οικόσημα έβλεπε έναν άλλο κόσμο παράλληλο και κατανόησε τη σημασία της έκφρασης: η ζωή είναι αλλού. Δίπλα στην ύπαρξη των άλλων που προστατεύουν οι άλλοι άλλοι. Τόσο απλά. Κοίταξε τη φωτιά κι είδε το φως του μαύρου.

Όταν το τζάκι φωτίζει τη νύχτα - Ν. Λυγερός

- Κοίτα τη φωτιά για να δεις το φως. Σιωπή

Δεν πρέπει να σε φοβίζει η νύχτα, αφού μόνο τότε βλέπεις τ’ άστρα.

Ξέρεις έχουμε συνηθίσει το σκοτάδι της. Χρόνος

Διότι διασχίσαμε αιώνες για να σας βρούμε…

Σαν τις βυζαντινές εικόνες που προστατεύουν τις εκκλησίες.

Και μέσα στη βιβλιοθήκη, ανάμεσα στους πίνακες μπορείς να φανταστείς
…τους άλλους αιώνες που δεν έζησες… Χρόνος

Βέβαια πώς να δεις χίλια χρόνια; Σιωπή

Κι όμως τα έχεις μπροστά σου και σου μιλούν.

Κι αν δεις διαφορετικά τις εικόνες, θα αντιληφθείς και τους αιώνες.

Μπορεί να πιάνεις το ξύλο, δίχως να βλέπεις ότι είναι αιωνόβιο.

Τότε φαντάσου να αγγίξεις το τετράδιο με ξύλινο εξώφυλλο…

Έτσι είναι και το δέρμα μας, αφού είμαστε του Χρόνου.

Κι αν μπορείς να δεις μόνο την πρώτη σελίδα,
δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχει το βιβλίο
πίσω από το μέτωπο σαν τον εγκέφαλο. Χρόνος

Σκέψου λοιπόν ότι τα όρια δεν είναι τα βιβλία
αλλά ο αναγνώστης.

Τώρα όμως που δακτυλογραφείς και το έργο
δεν μπορείς να μην νιώσεις το διαχρονικό στοιχείο.

Διότι το φως που έρχεται από το τζάκι καρφώνεται στο βλέμμα
για ν’ ανακαλύψεις ότι το βάθος της σκέψης
είναι πέρα από τα όρια. Χρόνος. Λόγω τόλμης.

Επειδή η ανάγκη δεν πεθαίνει.

Πιάσε λοιπόν τη γυάλινη πένα, λέρωσε τα χέρια σου
για να θυμηθείς ότι θα ξαναπεράσουμε από εδώ. Χρόνος

Διότι το σώμα του είναι η κοινή τομή πολλών ψυχών
που δεν ξεχνούν το μέλλον
και βάλε και άλλα ξύλα στο τζάκι για να μην κρυώσεις.

Κοντά στο τζάκι
Ν. Λυγερός

Με το τσάι το πράσινο
κοντά στο τζάκι
διαβάσαμε την αρχή
του άλλου κόσμου
με τον προτασιακό λογισμό
για ν' ανακαλύψουμε
τις κρυφές έννοιες
που κωδικοποιούν
το γίγνεσθαι των πραγμάτων
και δείχνουν το μονοπάτι
δίπλα στη μνήμη της λίμνης.

Σοφία Ντρέκου - Νίκος Λυγερός Λόγοι

Κείμενα, Ποίηση, Βίντεο: www.lygeros.org

Δείτε:






Δεν υπάρχουν σχόλια: