20 Μαρ 2015

Ν. Λυγερός: Τα θύματα του ναζισμού. Το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων δεν έκλεισε. Ο ναζί δικτάτορας [Βίντεο]

Στο Δίστομο του νομού Βοιωτίας έγινε κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1944
φώτο κατοχής: Εκτέλεση στο Δίστομο κατά τον 
Β' Παγκόσμιο πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1944

Επιμέλεια, Έρευνα Σοφία Ντρέκου

Τα θύματα του ναζισμού

Όταν ακούς τη συμφωνία του Malher
ξέρεις αμέσως ότι δεν πρόκειται
ν’ αφήσουμε τις αποζημιώσεις 
τις γερμανικές να εκκρεμούν ακόμα 
δεκαετίες και δεκαετίες 
διότι είναι θέμα τιμής 
για τα θύματα του ναζισμού. 

Κανένας πολιτικός δεν μπορεί 
να μας αναγκάσει να ξεχάσουμε 
διότι η μνήμη μας είναι πληγή 
και δεν πληγώνεται ξανά. Ν. Λυγερός


«Φώτο: Ανάμεσα στα ερείπια των κρεματορίων 
στο Μπιρκενάου βρίσκεται το Διεθνές Μνημείο 
προς Τιμή των Θυμάτων του ναζισμού. 
Εκεί υπάρχουν πλάκες σε πολλές γλώσσες. 
Αυτή είναι στα ελληνικά.» 

«Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε στις 2 Νοεμβρίου 2005 να ανακηρύξει την 27η Ιανουαρίου Διεθνή Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ημερομηνία επιλέχθηκε επειδή στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς - Μπίρκεναου στην Πολωνία. Το σχέδιο της απόφασης αυτής, που υποβλήθηκε από το Ισραήλ και υποστηρίχθηκε από 89 χώρες, «καλεί τα κράτη - μέλη να επεξεργαστούν προγράμματα εκπαίδευσης που θα μεταδώσουν στις μελλοντικές γενεές τα διδάγματα του Ολοκαυτώματος και να βοηθήσουν να προλαμβάνονται πράξεις γενοκτονίας».»[1]

«Η βαρβαρότητα των Ναζί βασάνιζε κάθε μέρα 
τους Εβραίους τους Τσιγγάνους και τους ομοφυλόφιλους
μόνο και μόνο επειδή δεν ήταν στο πλαίσιο του κανόνα
που είχαν επιβάλλει για να είναι όλα τα άτομα απολύτως
ίδια και να ελέγχονται χωρίς εξαιρέσεις για να φανεί
η ισότητα δίχως ελευθερία.» Ν. Λυγερός


Το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων δεν έκλεισε 
Ν. Λυγερός

Όπως έγραψε η Πανελλήνια Ένωση Επαναπατρισθέντων Πολιτικών Προσφύγων, το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων δεν έκλεισε. Ενώ η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τις θηριωδίες των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής ήταν θετική και στο νομικό και στο ηθικό πλαίσιο, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο την ανέτρεψε. Αυτό όμως είναι φυσιολογικό εφόσον αφορά διακρατικές σχέσεις και σε κρατικό επίπεδο.

Σπάνια ατομικά θέματα λύνονται σε αυτό το επίπεδο και δεν πρέπει οι αδικημένοι να απελπίζονται. Η αιτία της ίδρυσης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι ακριβώς αυτή, δηλαδή η εξασφάλιση των δικαιωμάτων του ατόμου ακόμα και σε κρατικό επίπεδο.

Η στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσουν οι κάτοικοι των μαρτυρικών χωριών, οι αντιστασιακές οργανώσεις και κάθε πολίτης, είναι η ενοποίηση του ζητήματος και η προώθηση μαζικών προσφυγών εναντίον της Γερμανίας μέσω του ΕΔΑΔ, ακριβώς όπως έγινε και με το ίδρυμα «Αλτρουισμός» για την Κύπρο και ειδικά τα κατεχόμενα, εναντίον της Τουρκίας. Η χρονική διαφορά δεν έχει σημασία διότι υπάρχουν ανάλογες υποθέσεις και με την Αυστραλία που λύθηκαν θετικά ακόμα και 200 χρόνια μετά την εισβολή.

Οι οργανώσεις πρέπει να δημιουργήσουν μια συντονιστική επιτροπή ή ένα ειδικό ίδρυμα και να κάνουν μια σύμβαση με δικηγόρους έτσι ώστε η μαζικοποίηση των υποθέσεων να ενισχύσει ολικά το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων.

Η διαδικασία είναι σχετικά απλή και όντως αποτελεσματική, ειδικά με ένα κράτος που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης κάθε υπόθεση παραμένει ανεξάρτητη και όταν πια γίνει δεκτή από το ΕΔΑΔ, δεν υπάρχει πια κρατικό σύστημα που μπορεί να τη σταματήσει. Η υπόθεση είναι πια ευρωπαϊκή.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά κι από την Κύπρο, διότι η Γερμανία δεν ήταν εγγυήτρια δύναμη για την Ελλάδα. Άρα η αιτιολογία της προσφυγής είναι εντελώς ενσωματωμένη στο πλαίσιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Θεωρούμε ότι οι δυνάμεις του καταπατημένου λαού όταν συντονιστούν μέσω της στρατηγικής που θέσαμε, μπορούν να γράψουν μια νέα σελίδα της ιστορίας του, αλλά και του μέλλοντος. Διότι η προσφυγή είναι υπόθεση όλων. Δεν κάνεις προσφυγή μόνο για σένα, μα και για την οικογένειά σου και για την πατρίδα σου. Ως πρόσφυγας υπάρχεις μόνο όταν διεκδικείς.

Ο ναζί δικτάτορας 
προσπάθησε να καταστρέψει
όλη την οικογένεια
του Claus von Stauffenberg*
αφού έκαψε τα λείψανά του
που είχε βγάλει από τον τάφο,
έτσι έστειλε τη γυναίκα του
σε στρατόπεδο συγκέντρωσης,
τα παιδιά του τα έστειλε
σε ειδικό ορφανοτροφείο,
τους άλλαξε το όνομά τους
και ζούσαν χωρίς να ξέρουν
τι απέγιναν οι γονείς τους
έως τις 12 Απριλίου
του Σωτήριου Έτους 1945
που απελευθερώθηκαν
από τον αμερικανικό στρατό.

Σοφία Ντρέκου | Νίκος Λυγερός Λόγοι
Κείμενα, Ποίηση: Opus of N. Lygeros

8882) Τα θύματα του ναζισμού. (ποίημα). Perfection 13 3 3/2012. Les victimes du nazisme. (poème).

*Ο Κλάους Φίλιπ Μαρία Σενκ Κόμης του Στάουφενμπεργκ (Claus Philipp Maria Schenk Graf von Stauffenberg, 15 Νοεμβρίου 1907 - 21 Ιουλίου 1944) ήταν αξιωματικός του Γερμανικού Στρατού (Βέρμαχτ), αριστοκρατικής καταγωγής και ο αποφασιστικός μοχλός της συνωμοσίας της 20ής Ιουλίου 1944, η οποία απέβλεπε στη δολοφονία του Αδόλφου Χίτλερ και την κατάληψη της εξουσίας στη Γερμανία.

1. el.wikipedia.org/wiki
Τελευταία ενημέρωση και έλεγχος συνδέσμων:
2 Ιουνίου 2018 στις 06:36 nikos-lygeros-poihsh.blogspot.com

Σημ.: Κλικ στην εικόνα ή τον σύνδεσμο για να δείτε τα Video.







Στις 2 Ιουνίου 1941 Η Σφαγή στο Κοντομαρί (Χανιά Κρήτης) Γερμανοί αλεξιπτωτιστές εκτέλεσαν τους άρρενες κατοίκους του χωριού Κοντομαρί των Χανίων, ως αντίποινα για τη συμμετοχή τού ντόπιου πληθυσμού στη Μάχη της Κρήτης (20 Μαΐου - 31 Μαΐου 1941).

Η σφαγή στο Κοντομαρί, που βρίσκεται 18 χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων και 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του αεροδρομίου του Μάλεμε, ήταν τα πρώτα από μία σειρά αντιποίνων που έγιναν στην Κρήτη από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.

Η εκτέλεση αμάχων, οι καταστροφές ολόκληρων χωριών, και κάθε είδους εγκλήματα ήταν η απάντηση των γερμανών κατακτητών στο ασκλάβωτο πνεύμα των Κρητών Αγωνιστών που δεν σταμάτησαν στιγμή να μάχονται για την λευτεριά του τόπου...!!! Οι φωτογραφίες του βίντεο είναι από το επίσημο γερμανικό αρχείο.




Δείτε ακόμη:

Επιλεκτικά βίντεο:









Το περίφημο τραγούδι «Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου» χρονολογείται από το 1947, αλλά αποδείχτηκε προφητικό. Για την ακρίβεια, προφητικοί ήταν οι στίχοι που έγραψε μετά τον πόλεμο ο Μίμης Τραϊφόρος, «έντυσε» μουσικά ο Μιχάλης Σουγιούλ και ερμήνευσε με τη μοναδική φωνή της η Σοφία Βέμπο… τσακίζοντας («συμμαχικά») κόκαλα.

Ποιος το περίμενε στ' αλήθεια, να βγουν ψευτιές και παραμύθια
και να ξεχάσουν τώρα πια τα λόγια εκείνα τους,
που μας τα 'λέγαν κάθε βράδυ απ' τα Λονδίνα τους.








Κι αν μας τη σκάσανε με μπαμπεσιά, οι σύμμαχοι στη μοιρασιά,
κάνε κουράγιο Ελλάδα μου, να μη μας αρρωστήσεις,
γιατί το θέλει ο Θεός να ζήσεις και θα ζήσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: