24 Ιουλ 2013

Ασπρόμαυρος μονόλογος - Ο βουβός διάλογος


Ασπρόμαυρος μονόλογος 
Ν. Λυγερός

Επιμέλεια Σ. Ντρέκου

Chaplin: Σήμερα σκέφτηκα για πρώτη φορά πως στην τελική κανείς δεν έχει ακούσει ποτέ τη φωνή του Αλήτη. Βεβαίως τότε ήταν η εποχή του βουβού κινηματογράφου και υπάρχει δικαιολογία. Η αλήθεια είναι άλλη.

Αλλά σε ποιoν να το πω δίχως να με περιγελάσουν; Τώρα που πέθανε η σιωπή στον κινηματογράφο και υπάρχει τόσος θόρυβος, πλέον πώς να μιλήσεις για την αθόρυβη σκέψη και τη σιωπηλή ανθρωπιά.

Αν σκεφτώ όμως πόσος κόσμος δάκρυσε με τις πράξεις του και τις κινήσεις του, τότε δεν μπορώ να μην πω δύο λόγια.

Ο Αλήτης ήταν σιωπηλός για ν’ακούσει καλύτερα τον πόνο των άλλων και για να τους βοηθήσει με την συμπόνια του αλλά και τις αγκαλιές του. Αν ήξερες πόσο είχε ανάγκη ο κόσμος από αγκαλιές, θα έκλαιγες. 

Αλλά δεν ξέρεις και δεν μπορείς να το φανταστείς. Κοίτα γύρω σου όταν είσαι στη σκηνή, κοίτα το βλέμμα τους που περιμένουν την παραμικρή σου κίνηση προς αυτούς.

Αυτό είχε καταλάβει από την αρχή ο Αλήτης. Κι αν έτρεχε ήταν μόνο και μόνο για να προφτάσει ν’αγκαλιάσει περισσότερο κόσμο και παιδιά. Ναι, μικρά παιδιά που προσπαθούν να τον κρατήσουν μέσα τους, την ώρα που η κοινωνία τα έπιανε για να γίνουν πολίτες, οι οποίοι δεν θα αντιστεκόταν σε κανένα αυταρχικό σύστημα.

Έτσι ήταν ο Αλήτης, ο επαναστάτης της φακής που ήθελε να ζήσει ελεύθερος ακόμα και εκεί που δεν υπήρχε πια ελευθερία, αλλά μόνο βία και γενοκτονία

Ξέρω, ξέρω δεν είμαι αστείος, αλλά τι να κάνουμε όταν θυμάμαι τον Αλήτη μου έρχεται να χαμογελάσω βέβαια αλλά περισσότερο ακόμα να κλάψω και από χαρά, διότι μέσα στη καρδιά του είχα βάλει τόσο ανθρωπιά που ξεχείλιζε και λέρωνε όλους τους άλλους γύρω του. 

Έτσι τους καθάριζε από την βρωμιά την κοινωνική, του συστήματος που δεν έφευγε δίχως θυσίες. Και τώρα μοιάζω με ηλίθιο που λέει ανισόρροπα λόγια. Δεν πειράζει μερικοί και μερικές θα με καταλάβουν

Τουλάχιστον όσοι άκουγαν τη σιωπή του Αλήτη, αλλά και τη συγκίνηση του όταν ανακαλύπτει την αγαπημένη του, την τυφλή που βλέπει επιτέλους. Κι αν είχε ένα τρύπιο παντελόνι δεν ήταν παρά μόνο για να σκορπά πιο εύκολα την χαρά που αγαπούν τόσο πολύ τα τριαντάφυλλα της ζωής μας.

Είδες δεν θα κλάψω ακόμα κι ας είμαι λυπημένος που σου λέω όλα αυτά. Και ξέρεις γιατί; Διότι κατάλαβα πως και εσύ ακόμα και αν δεν λες λέξη μαζί μου, τον αγάπησες και θέλεις κι εσύ τώρα μια αγκαλιά. Την αγκαλιά μου!

Ο βουβός διάλογος - Ν. Λυγερός

Ο βουβός διάλογος ενώ είναι εγκεφαλικός
μεταμορφώνει όλη τη σκηνή με μια φορτισμένη
ατμόσφαιρα που ξεχειλίζει συγκίνηση γιατί κανείς
δεν λέει κάτι αλλά τα βλέμματα μάς αγγίζουν
τόσο πολύ που δεν γίνεται να μη δακρύσουμε
μαζί τους αφού βλέπουμε ότι βλέπει 
μετά από τόσες πράξεις για να γίνει το θαύμα
του φωτός και τελικά της αποκάλυψης.

Arts by N. Lygeros - L'homme de ta vie. (εδώ)
(Feutres japonais sur papier toile 17.7x12.7).

Σοφία Ντρέκου / Νίκος Λυγερός Λόγοι
8937) Ασπρόμαυρος μονόλογος. (μονόλογος). Perfection 13 3 3/2012.
Monologue en noir et blanc (monologue). En. Monologue in black and white.

Music: Composition title: Emotional power.
Composer's name: Theodoros Tsiamitas

Σοφία ΝτρέκουTheo, εύγε πολλάκις!!! Από τις ιδιαιτέρως παλαιότερες αγαπημένες μου αναρτήσεις, σ'ευχαριστώ που μου την θύμισες!!!! 22 Οκτωβρίου 2014 στις 4:35 π.μ.

Σοφία ΝτρέκουTheo, τί βλέπω τώρα;; Δικό σου είναι το βίντεο... είσαι ο δημιουργός!!! Μπράβο σου... το συμπλήρωσα στην ανάρτησή μου μαζί με το όνομά σου emoticon smile 22 Οκτωβρίου 2014 στις 4:36 π.μ.

Theo Tsiamitas: Να είσαι καλά Σοφία. Συνέθεσα την μουσική. Το βιντεο το έφτιαξε άλλος συμμαθητής. 22 Οκτωβρίου 2014 στις 3:11 μ.μ. 

Σοφία Ντρέκου: Σημασία έχει το αποτέλεσμα το οποίο και είναι αριστουργηματικό!! 22 Οκτωβρίου 2014 στις 3:12 μ.μ.









Δεν υπάρχουν σχόλια: