Ο Ορέστης σκοτώνει τον Αίγισθο και την Κλυταιμνήστρα, Bernardino Μέι, 1654.
Σε συνέχεια με το προηγούμενο άρθρο μας, μελετάμε την έννοια της αθώωσης μέσω του Ορέστη και του μύθου για να κατανοήσουμε την πράξη του Soghomon Tehlirian. Το πρόβλημα ποιο είναι;
Δεν βρισκόμαστε στο πλαίσιο του Ρασκόλνικωφ του Достоевский. Το θέμα μας δεν είναι ένα απλό έγκλημα ούτε καν ένα έγκλημα πάθους. Διότι το πλαίσιο είναι η γενοκτονία και η γενοκτονία δεν είναι απλά ένα έγκλημα, αλλά ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Δεν υπάρχει λοιπόν πεδίο σύγκρισης. Και αυτό μπορούμε να το δούμε και από την απόφαση του δικαστηρίου, ενώ ήταν γνωστή η επιχείρηση Νέμεσις.
Ο Ορέστης αντιπροσωπεύει σε πρώτη φάση τον αθώο με την ορολογία που διευκρινίσαμε στο προηγούμενο άρθρο. Με αυτήν την ιδιότητα θέλει να σώσει την αδελφή του, την Ηλέκτρα. Όμως η αντίσταση της τελευταίας θα δημιουργήσει ένα δίπολο του τύπου Σωκράτη – Πλάτωνα, ή ακόμα και του Χριστού – Παύλου.
Στις δύο αυτές περιπτώσεις η ανυπαρξία του πρώτου θα άλλαζε το νόημα του δεύτερου, ενώ η ανυπαρξία του δεύτερου, θα μετέτρεπε τον πρώτο σε άγνωστο. Η αλλαγή φάσης δημιουργείται βέβαια, όταν η Ηλέκτρα είναι πλέον θύμα και όταν ο Ορέστης έχει την ικανότητα να γίνει Δίκαιος με την πράξη του, η οποία παραμένει ένα έγκλημα, όταν η ανάλυση γίνεται σε τακτικό και όχι στρατηγικό επίπεδο.
Η διαφορά που θα κάνει τη διαφορά θα είναι ο Παιδαγωγός, ο οποίος παίζει έναν καταλυτικό ρόλο στην όλη υπόθεση, διότι με το έργο του ενεργοποιεί το όλο πεδίο δράσης. Δίχως τη σκέψη του παιδαγωγού η Ηλέκτρα δεν θα μπορούσε να πείσει τον Ορέστη παρά μόνο μέσω της ρητορικής. Ενώ με τον παιδαγωγό λειτουργεί η μαιευτική, η οποία θα αλλάξει όλα τα δεδομένα.
Για να παλέψει με την εξουσία, ο Ορέστης είχε απαραίτητα ανάγκη από την ουσία, την οποία κατείχε ο παιδαγωγός, ο δάσκαλος. Η συνομιλία του με τον Ορέστη και την Ηλέκτρα θα είναι καθοριστική, αφού θα μετατρέψει το αδιανόητο που θα γίνει πρώτα ουτοπία για τους δύο νέους και στη συνέχεια όραμα, όταν η διαλεκτική τους θα εξελιχτεί.
Στον τομέα της γενοκτονολογίας ένας ανάλογος δάσκαλος θα ήταν o Raphael Lemkin, μόνο που εμφανίστηκε πολύ αργότερα σε σχέση με την επιχείρηση. Μετά λοιπόν, από την απόφαση της εκτέλεσης, υπάρχει και η πράξη. Για να είναι τελική όμως πρέπει να υπάρχουν όλες οι συνθήκες που αναφέραμε αλλιώς η κατάρα των Ατρειδών δεν θα είχε τέλος.
Η τραγωδία σε αυτή την περίπτωση λειτουργεί αλγοριθμικά μέσω της εκδίκησης. Μόνο που η εκδίκηση φέρνει την εκδίκηση. Ενώ εδώ η διεκδίκηση φέρνει τη δίκη, η οποία γίνεται σε επίπεδο Αρείου Πάγου και είναι τελεσίδικη. Μόνο με αυτόν τον τρόπο υπάρχει ένα τέλος στον αλγόριθμο.
Με άλλα λόγια, υπάρχει και το επίπεδο της υψηλής στρατηγικής που μεταφράζεται στα δικαιώματα της Ανθρωπότητας με την μετα -γνώση και όχι μόνο την γνώση. Αλλιώς η τιμωρία του εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας δεν θα ήταν δίκαια, πράγμα το οποίο θα ήταν απαράδεκτο.
το προηγούμενο άρθρο: Για να είσαι αθώος πρέπει να σε κατηγορήσουν
Σοφία Ντρέκου | Νίκος Λυγερός Λόγοι
Κείμενα: Opus of N. Lygeros www.lygeros.org
αρχειοθέτηση: Σοφία Ντρέκου 5 Φεβρουαρίου 2013
Οι Αναγνώστες και Αναγνώστριες σχολιάζουν στο Facebook
υιος ασωτος: .....Και πότε γίνεται δίκαιο; Ποιος τι είναι και πως όντας κριτής θα βαπτίσει την πράξη, θα διακρίνει το έγκλημα, θα πείσει και μας; Είναι ο νόμος αυτός που οι άνθρωποι φτιάχνουν κατά το δοκούν; Είναι ο θύτης που επικαλείται τον κοινωνικό, τον ζωτικό του χώρο; Και τα ζύγια; Το αυτεξούσιο και η αυτοδιάθεση μπορεί να αναφερθεί να γίνει μάρτυρας υπεράσπισης, έτσι για τα ανθρώπινα έχουν σκοπό; 13 χρ.
υιος ασσωτος: Soghomon Tehlirian γεννήθηκε στο χωριό Nerkin Bagarij στο Ερζερούμ βιλαέτι της Δυτικής Αρμενίας . Έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στη γενέτειρά του και στη συνέχεια αποφοίτησε το Getronagan (Κεντρική) Λύκειο της Κωνσταντινούπολης. [ 1 ] Μετά από τη βαθμολόγηση, επέστρεψε στη γενέτειρά του Erzincan.
[ edit ] Γενοκτονία
Τον Ιούνιο του 1915, οι τουρκικές τοπική αστυνομία διέταξε την εκκένωση και την απέλαση όλων των Αρμενίων στο Erzincan . Αυτός μαζί με τη μητέρα του, τρεις αδελφές, ο σύζυγος της αδελφής του, τους δύο αδελφούς του, και δύο ετών ανιψιά αναγκάστηκαν να απελαθούν. [ 2 ] [ 3 ] Μετά από πορεία για αρκετές ώρες, άκουσαν πυροβολισμούς έρχονται και τα τουρκικά στρατεύματα ξαφνικά κατέβηκε για τις απελαθέντων. [ 2 ] Η μητέρα του ήταν αμέσως νεκρός. [ 2 ] αδελφές του σύρθηκαν πίσω από τους θάμνους και βιάζονται. [ 2 ] [ 4 ] Επόμενη έβλεπε έναν άνδρα διασπαστούν αδελφούς κρανίο του μπροστά του και στη συνέχεια, κάτι που έσπασαν Tehlirian κεφάλι του και αυτός έπεσε αναίσθητος. [ 4 ] Μετά την ξύπνησε από την αναισθησία, διέφυγε στην Τιφλίδα, όπου εντάχθηκε στο Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία . [ 5 ] Τελικά συμμετείχαν στην Γενική Αντρανίκ 's εθελοντικών στρατιωτικών αποσπασμάτων. Το 1921 εντάχθηκε στο Nemesis Λειτουργία συγκεκαλυμμένη λειτουργία δολοφονία.
[ edit ] Δίκη
Κύριο άρθρο: Δίκη Soghomon Tehlirian
Tehlirian δικάστηκε για φόνο, αλλά τελικά αθωώθηκε από το γερμανικό δικαστήριο. Η δίκη του Tehlirian ήταν μια μάλλον sensationalized εκδήλωση στο χρόνο, με Tehlirian που υποστηρίζονται από τρεις δικηγόρους υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένου του Δρ Θεόδωρος Niemeyer , καθηγητής του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου .
Η δίκη εξετάστηκαν όχι μόνο Tehlirian δράσεις της, αλλά και την πεποίθησή του ότι Tehlirian Ταλάτ Πασά ήταν ο κύριος συγγραφέας της αρμενικής απέλασης και μαζικές δολοφονίες. Οι συνήγοροι υπεράσπισης δεν έκανε καμία προσπάθεια να αρνηθούμε το γεγονός ότι Tehlirian είχε σκοτώσει έναν άνθρωπο, και αντί να επικεντρωθεί στην επίδραση της Γενοκτονίας των Αρμενίων για την ψυχική κατάσταση του Tehlirian. Πήρε την κριτική επιτροπή ελαφρώς πάνω από μία ώρα για να καταστήσει μια ετυμηγορία του "αθώος" για λόγους προσωρινής παραφροσύνης.
[ edit ] Legacy
Η δίκη επηρεάζεται πολωνική δικηγόρος Raphael Lemkin , ο οποίος αργότερα αντανακλάται στη δίκη, «Γιατί είναι ένας άνθρωπος τιμωρείται όταν σκοτώνει έναν άλλο άνθρωπο; Γιατί είναι η δολοφονία του ενός εκατομμυρίου μικρότερο έγκλημα από τη δολοφονία ενός μεμονωμένου ατόμου;" [ 6 ]
Hannah Arendt , το 1963 της Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ , για να συγκρίνει Tehlirian Shalom Schwartzbard , ο οποίος δολοφονήθηκε Ουκρανός πολιτικός Simon Petlyura στο Παρίσι το 1925 για Schwartzbard τι πιστεύεται ότι είναι ενοχή Petlyura κατά τα αντιεβραϊκά πογκρόμ στην Ουκρανία . Arendt υποστηρίζει ότι κάθε άνθρωπος "επέμεινε να δικαστεί", προκειμένου "να δείξει στον κόσμο μέσω της διαδικασίας δικαστήριο τι εγκλήματα κατά του λαού του είχαν διαπραχθεί και πάει ατιμώρητοι». [ 7 ]
[T] ο ίδιος ένα στο κέντρο του παιχνιδιού, στους οποίους στερεώνονται όλα τα μάτια, είναι τώρα ο αληθινός ήρωας, ενώ την ίδια στιγμή η δίκη χαρακτήρα της διαδικασίας διαφυλάσσεται, επειδή δεν είναι "ένα θέαμα με προκαθορισμένες αποτελέσματα" αλλά περιέχει αυτό το στοιχείο της "αμείωτο κίνδυνο", το οποίο ... αποτελεί απαραίτητο παράγοντα σε όλες τις ποινικές δίκες. Επίσης, η J'accuse , τόσο απαραίτητη από τη σκοπιά του θύματος, ήχους, φυσικά, πολύ πιο πειστικά στο στόμα ενός ανθρώπου που έχει αναγκαστεί να πάρει το νόμο στα χέρια του, σε σχέση με τη φωνή της κυβέρνησης αντιπρόσωπο ο οποίος κινδυνεύει τίποτα. Και όμως ... είναι περισσότερο από αμφίβολο ότι η λύση αυτή θα ήταν δικαιολογημένη στην περίπτωση του Άιχμαν, και είναι προφανές ότι θα ήταν εντελώς αδικαιολόγητη, εφόσον διενεργούνται από πράκτορες της κυβέρνησης. Το σημείο υπέρ του Schwartzbard και Tehlirian ήταν ότι κάθε ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που δεν διαθέτουν τη δική του κατάσταση και το νομικό σύστημα, ότι δεν υπήρχε δικαστήριο στον κόσμο, στην οποία είτε ομάδα θα μπορούσε να ασκήσει τα θύματά του. [ 7 ]
.
Παρμένο από την
Soghomon Tehlirian - Wikipedia, the free encyclopedia 13 χρ.
Sophia Drekou: Σ' ευχαριστώ πολύ Σωτήρη μου για τα πολύ ενδιαφέροντα και ενημερωτικά σχόλιά σου. 13 χρ.
